پیام وزیر امور خارجه، کری، برای مردم ایران
وزیر امور خارجه
۲۳ دسامبر ۲۰۱۶
این هفته ایرانیان در سراسر دنیا جشن شب یلدا و آغاز فصل زمستان، را جشن گرفتند. این شب، که بلندترین شب سال است، به طورر سنتی نامیمون شمرده می شد و این منجر شد که دوستان و اقوام گرد هم بیایند و با انار و شعر از داستانها و معاشرت یکدیگر لذت ببرند. مانند بسیاری از سنتهای دیگر، اگرچه ریشه اصلی آن به مرور زمان کمرنگ شده است، مردم امروز در سراسر جمهوری اسلامی ایران برای یک شب جشن و شادمانی دور هم جمع می شوند. این نمونه بسیار خوبی از میراث غنی فرهنگی ایران است و حال که من به پایان دوره فعالیتم به عنوان وزیر امور خارجه نزدیک می شوم، می خواستم به ایده دور هم جمع شدن و خصوصا پیشرفت مهمی که با هم طی سالهای اخیر کرده ایم، بپردازم. ما به همراه شرکایمان گامهای مهمی برداشته ایم که می توانیم به آنها افتخار کنیم. مهمترین آنها اینکه ما برنامه جامع اقدام مشترک را، که منافع واقعی برای ایالات متحده، مردم ایران و دنیا در بر داشته، تکمیل کردیم و اکنون اجرا می کنیم. این توافق چالش برانگیز است اما در حال کار کردن نیز هست. همه طرفین، از جمله ایران و ایالات متحده به تعهداتشان عمل می کنند و به این دلیل دنیا امن تر است. برجام ثابت کرد که علیرغم اختلافات جدی ادامه دار ما و گذشته پر تلاطممان، برای دیپلماتهای ما ممکن بود که از طریق گفتگو به توافق برسند، دانشمندانمان راه مشترکی به جلو بیابند و چیزی را که روزی مشکلاتی حل نشدنی به نظر می آمدند، برطرف کنند.
ما همچنین تلاش کرده ایم تا تبادلات بین مردممان را بهتر کنیم، از جمله از طریق “سفارت مجازی ایران”. ما پنج سال پیش این تارنما را راه اندازی کردیم، هم به فارسی و هم به انگلیسی، تا اطلاعاتی دقیق را در مورد فرهنگ، تاریخ و جامعه آمریکایی، درباره سفر به آمریکا، فرصتهای تحصیلی در آمریکا و در مورد سیاستهای ما در قبال ایران و بقیه دنیا فراهم کنیم. ما این ماه از چهره جدید این تارنما در
ir.usembassy.gov
پرده برداری کردیم و امیدوارم این تارنما بتواند به عنوان منبعی ارزشمند برای شما کار کند. ما به همراه یکدیگر طی چند سال گذشته گامهای مهمی در جهت درک بهتر یکدیگر برداشته ایم. در حالی که من به پایان دوره کارم به عنوان وزیر امور خارجه نزدیک می شوم، همچنان امیدوارم که مردم دو کشور ما به کار دشوار پرداختن به اختلافاتمان برای اطمینان حاصل کردن از اینکه فرزندان و نوه هایمان آینده ای خواهند داشت که شایسته اش هستند، ادامه خواهند داد
انسانها در صورتی می توانند بر روی زمین به زیست خود ادامه دهند که محیط زیست آن ها سالم باشد، ما ده روش حفاظت از محیط زیست را به شما می گوییم.
مقدمهامروزه مشکلات محیط زیستی رو به رشد بوده و فعالان محیط*زیست ایده*های بدیعی برای حفظ اکوسیستم ارائه می*کنند. با این که تلاش*های شماری در جهت حفظ زمین از فاجعه زیست*محیطی صورت گرفته است اما تهدید اکوسیستم از جهات مختلف همچنان ادامه داشته و ممکن است در نهایت موجب از بین رفتن آن شود. شاید فکر کنیم وظیفه فعالان محیط*زیست است که اکوسیستم را حفظ کنند، اما نمی*توانیم به این بهانه از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنیم. این وظیفه همه ما است که جلوی تخریب زمین و طبیعت آن را بگیریم. ما که ساکنین کره زمین هستیم، لازم است که اقدامات فوری برای کاهش تمام احتمالات از دست رفتن این خانه زیبا و چیزهایی که در آن قرار دارد را انجام دهیم. اگر همه دست به دست هم بدهیم می*توانیم تغییر اساسی ایجاد کنیم و شاید ظرف چند سال آینده ببینیم میزان ویرانی محیط*زیست کاهش یافته است.
دفع زباله
پس از صرف یک فنجان چای در کنار جاده، لیوان یک بار مصرف را کجا می*اندازیم؟ چه تعداد از ما زباله*هایمان را در کیسه زباله نگه می*داریم تا یک سطل زباله پیدا کنیم؟ ما باید به خودمان و افراد دیگری که برای تفریح به طبیعت می*آیند بهداشت مربوط به محیط*زیست را یاد دهیم. رها کردن زباله*ها و پلاستیک*ها در محیط نه تنها موجب تکثیر پشه*ها و باکتری*ها و میکرب*های دیگر می*شود بلکه موجب آلودگی خاک نیز می*شود، بیشتر مردم فکر می*کنند پاکیزگی تنها مربوط به خانه است و به راحتی زباله*هایشان را در جاده می*اندازند، این تفکر مثل این است که فرد بخشی از خانه*اش را پر از زباله کند بدون این که آن فضا را بخشی از خانه*اش بداند. این احساس که کره زمین خانه ماست به فرد کمک می*کند که این افکار اشتباه را کنار بگذارد، باید گهگاه به مقامات مسئول برای سازمان*دهی دفع مناسب زباله*ها گوشزدهایی داده شود تا برنامه*هایی برای جمع*آوری زباله*هایی که در مناطق ریخته شده را اجرا کنند. توقف جنگل زدایی[IMG]redirect.php?a=5040.ir/upload/upload/1404120759.jpg[/IMG]از بین بردن جنگل*ها به عنوان برنامه کاری پسا استعماری دیده می*شود. استعمارگران درصد زیادی از گیاهان و حیوانات در کشورهای مستعمره را به دنبال تخریب منابع زندگی و نیز برای ساخت جاده*هایی برای سود بردن از مستعمره*شان از بین بردند، میلیون*ها حیوان برای سرگرمی و نیز استفاده از بخش*هایی از بدنشان مانند عاج، کشته شدند. زنجیره کشتن و تخریب منجر به ویرانی اولیه طبیعت شد. این کشورهای مستعمره پس از استقلال ، روش*های استعماری را دنبال کرده و شروع به جنگل زدایی کردند و هنوز هم این روند ادامه دارد. قطع درختان، میزان اکسیژن را کاهش می*دهد، منجر به فرسایش خاک و لغزش زمین می*شود زیستگاه طبیعی حیوانات وحشی را از بین می*برد و آن*ها را مجبور به پیشروی به شهرها و روستاها می*کند، در آنجا با گونه*های خطرناک*تری به نام انسان رو به رو می*شوند و به خاطر آسیبی که برای انسان*ها دارند، بی*رحمانه کشته می*شوند. باید الزامی وجود داشته باشد که باید به جای هر درختی که برای مصارف مختلف بریده می*شود، گیاهی کاشته شود. این باید شعار ما باشد: زندگی کن و اجازه زندگی بده.
ممنوعیت پلاستیک
پلاستیک در کنار بمب*ها، جزء کشفیات و اختراعات آسیب*رسان علمی است که توسط دانشمندان اختراع شده است. پلاستیک کلر دار بدترین تأثیر را روی زمین ایجاد می*کند، چرا که مواد شیمیایی زیان بخشی تولید می*کنند و وقتی آب در این زمین*ها جاری می*شود و به سفره*های آبی می*رسد، آن را نیز آلوده می*کند. در واقع ما راهی برای مردن کشف کرده*ایم! تا به امروز گزارش شده است که وقتی کیسه*های پلاستیکی را به داخل آب می*اندازیم یا روی زمین رها می*کنیم، بیش از 260 گونه جاندار می*میرند و یا در پلاستیک*ها محبوس می*شوند. پلاستیک*های تجزیه*پذیر در بلندمدت تجزیه می*شوند اما موجب تولید گاز متان می*شوند که نقش اصلی در گرم شدن کره زمین دارد. ما می*توانیم از روزنامه*های قدیمی برای بسته*بندی ، از کیسه*های کنفی به عنوان کیسه حمل و از بطری*های شیشه*ای یا کنفی به جای بطری*های پلاستیکی استفاده کنیم. حتی اگر از کیسه*های پلاستیکی استفاده مجدد کنیم بهتر از این است که هر بار از یک پلاستیک جدید استفاده کنیم، با این کار مقدار پلاستیک مورد استفاده کاهش*یافته و خطرات آن نیز به نسبت کمتر می*شود. جمع*آوری آب باران[IMG]redirect.php?a=wiki.5040.ir/upload/upload/1404297773.jpg[/IMG]افراد زیادی پیش از این پیش*بینی کرده*اند که زمانی آبی برای نوشیدن نخواهد بود. سطح آب روی زمین به شدت کاهش*یافته و اگر این روال ادامه پیدا کند، همه ما در جستجوی یک قطره آب در زمینی که توسط اقیانوس*ها احاطه*شده، دچار مشکل خواهیم بود. بهترین راه خروج از این وضعیت حفظ آب و متوقف کردن آلودگی آب*هاست. جمع*آوری آب باران مفهوم جدیدی نیست و سال*ها پیش در بسیاری از مناطق از این روش برای تأمین آب آشامیدنی استفاده می*شده است. هدف این است که آب پیش از این که وارد زمین شود، در مخازنی جمع*آوری گردد و سپس تصفیه*شده و برای نوشیدن و شستشو و غیره مورد استفاده قرار بگیرد. این کار سیل، طوفان، و آلودگی آب*ها را کنترل کرده و به بهبودی محیط کمک می*کند.
استفاده کمتر از وسایل نقلیه شخصی
گاهی اوقات که گروه*های مختلف دعوت به اعتصاب یا راهپیمایی می*کنند، شمار وسایل نقلیه در جاده کم شده و میزان آلودگی نیز کمتر می*شود. اکنون زمان استفاده از دوچرخه و پیاده*روی رسیده است که جنبه*های مختلفی برای سلامت انسان در بر دارد: با این کار هم می*توانیم آلودگی ایجادشده به واسطه اتومبیل را کاهش دهیم و هم میزان چربی و کلسترول بدنمان را تعدیل کنیم. باید از وسایل حمل*ونقل عمومی استفاده کرده و استفاده از وسایل نقلیه شخصی را محدود کنیم. بسیاری از ما ممکن است پیش از این با افزایش هزینه بنزین و گازوئیل به استفاده از حمل*ونقل عمومی روی آورده باشیم. به هر علتی که باشد اگر چنین عمل نکنیم، با دنیایی رو به رو خواهیم شده که مملو از مصنوعات ساخته بشر و عاری از هر گونه مخلوقات جاندار خواهد بود.
مخالفت با جنگ
جنگ مترادف با ویرانی است. بخش*هایی از زمین که بمباران*شده و از بین می*روند، مشکل را بدتر می*کنند. میزان آلودگی ایجادشده توسط سلاح*های جنگی تنها دشمن را نابود نمی*کند بلکه زندگی را نیز در یک دوره زمانی از بین خواهد برد. بدیهی است که با خواندن این مقاله، تروریستها و کشورهای هم عقیده با آن*ها متنبه نمی*شوند و دست از تولید گسترده سلاح*های کشتار جمعی نخواهند کشید. دارا بودن بمب*ها و سلاح*های هسته*ای زمین را هنگام رویداد سیل یا زلزله یا گردبادهای سهمگین نجات نمی*دهد؛ بنابراین، این نشان می*دهد که هر چقدر انسان قدرت داشته باشد، به اندازه*ای که بتواند با نیروهای طبیعت مخالفت کند قدرتمند نخواهد بود. هر چقدر ما بیشتر طبیعت را دوست داشته باشیم و کمتر به یکدیگر ظلم کنیم، امن تر خواهیم بود.
فستیوال*های ایمن و بهداشتی
هر اجتماعی حول فستیوال*ها، مراسم*ها، تشریفات و سنت*های خاص خود می*چرخد اما به آلودگی*هایی که در جشن*ها ایجاد می*شود هرگز توجه نمی*شود. استفاده از ظروف یک بار مصرف در جشن*ها و مراسم*ها و ریختن آن*ها در خیابان و جوی، حجم زیادی آلودگی ایجاد می*کند. به جای آن می*توان از ظروف کاغذی که با محیط*زیست سازگار هستند استفاده کرد. با این کار قدمی برای نجات طبیعت برداشته*ایم.
کشاورزی
در فرهنگ مصرف*گرایی که در بیشتر کشورها غالب شده است، به تعادل محیط*زیست آسیب وارد می*شود. در گذشته، مردم جنگل*ها را از بین می*بردند تا به عنوان زمین کشاورزی از آن استفاده کنند، سپس با به وجود آمدن فست فودها و غذاهای حاضری مردم زمین*ها را رها کردند و کارخانه*ها به جای آن ساخته شدند. اگر روزی چیزی برای خریدن و خوردن نداشته باشیم چه می*شود؟ کشاورزی را باید از خودمان شروع کنیم، گلدان یا سبزیجات در حیات پشتی بکاریم تا علاوه بر صرفه*جویی در هزینه و سلامتی، فرهنگ تولید را دوباره احیا کنیم. ما می*توانیم مسئولان مربوطه را وادار به متوقف کردن تبدیل زمین*ها به ساختمان و کارخانه کنیم.
جلوگیری از شکار غیرقانونی
نگهبانان جنگل با تمام وجود با شکار مبارزه می*کنند اما هنوز حیوانات بی*شماری توسط شکارچیان نابود می*شوند. باید از وضعیت بد مدیریت و عملکرد اجتماعی به جای ایجاد آگاهی در بین مردم گلایه کرد. برای ممنوعیت محصولات حیوانی باید قانون سخت*گیرانه*ای وجود داشته باشد و خریداران آن باید اشیاء خریداری*شده را کنار بگذارند. وقتی ببرها کشته می*شوند جمعیت گیاه*خواران افزایش*یافته و باعث تضعیف پوشش گیاهی می*شوند. این کار تعادل زنجیره غذایی را بر هم میزند و همه این*ها به خاطر شکار بی*رویه حیوانات اتفاق افتاده است که تنها راه پایان دادن به آن مبارزه همگانی با شکار است.
از قلب تا طبیعت
در افسانه*های هندی داستانی از پسر و پدر دانا وجود دارد. پسر می*پرسد "خدا چیست" و پدر به او می*گوید "خدا درون تو است"، پسر تکرار می*کند "خدا درون من است" و به این ترتیب پسر کلید زندگی را به دست می*آورد. طبیعت از قدیم مورد احترام انسان*های اولیه بوده است و نتیجه استعمار این بود که این احترام از بین رفت. اگر ما به اصل خود بازگردیم، درک می*کنیم که جزئی از خلقت هستیم و توجهی که به خود می*کنیم را باید به محیطمان نیز معطوف کنیم. اکنون وقت عمل است، وظیفه*مان را با برداشتن آشغالی که بر روی زمین انداخته*ایم، و انداختن آن در سطل زباله شروع کنیم.
منبع "redirect.php?a=forums.pichak.net/2377.html
