نیمی از رسانه‌ها در دست زنان

در نخستین جشنواره زنان، خانواده و رسانه مطرح شد

نیمی از رسانه‌ها در دست زنان 

جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهوری: برخی رسانه‌های مخالف دولت از جنگ روانی علیه دولت استفاده می‌کنند نرگس جودکی خبرنگار «شهروند» نفر دوم بخش گزارش‌نویسی توصیفی در حوزه زنان شد

شهروند| دیروز صبح خیلی‌ها به کتابخانه ملی آمده بودند تا در مراسم نخستین جشنواره زن، خانواده و رسانه شرکت کنند؛ از شهیندخت مولاوردی، معاون رئیس‌جمهوری در امور زنان و خانواده که خود برگزارکننده جشنواره بود و اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهوری و رضا صالحی امیری، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و همسر رئیس‌جمهوری،  تا محمود دعایی، مدیر مسئول روزنامه اطلاعات. مراسمی که با سخنرانی وزیر ارشاد شروع شد و با اعلام برندگان جشنواره تمام شد. رضا صالحی امیری، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نخستین سخنران رسمی این مراسم بود. او با بیان اینکه عدالت و رعایت توازن با عدالت جنسیتی در جامعه برقرار می شود، گفت: «زنان عاملان اصلی توسعه انسانی در جامعه ایران اسلامی هستند. نمی‌توان از تغییر و اصلاح در جامعه سخن گفت و عاملان اصلی آن یعنی زنان را نادیده گرفت. رسیدن به فرهنگ مدارا و وحدت و همبستگی، جز با کمک و همراهی زنان امکان‌پذیر نیست. هرگونه تغییر الگو در جامعه جز با تکیه بر زنان میسر نمی‌شود و ما نمی‌توانیم تغییر سبک زندگی را بدون حضور زنان مشاهده کنیم.» صالحی امیری معتقد است که در شرایط فعلی وضع اشتغال، آموزش و مشارکت اجتماعی زنان ایران اسلامی از شرایط مطلوبی برخوردار است: «در جامعه‌ای که در آن فرهنگ حرف اول آن را می‌زند و رسانه فعالیت خود را به درستی انجام می‌دهد، زیست فرهنگی مهمترین دغدغه آن است. نمی‌توان توسعه فرهنگی را بدون نیمی از جامعه پیش برد.»

برخی رسانه‌های مخالف دولت از جنگ روانی علیه دولت  استفاده  می‌کنند

اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهوری سخنران دیگری بود که پشت تریبون رفت و با اشاره به نقش و نفوذ رسانه‌ها در افکار عمومی جامعه، از عملکرد برخی رسانه‌ها انتقاد کرد: «متأسفانه برخی رسانه‌ها در سال‌های اخیر نشان دادند که از حاکمیت مردم در سرنوشت خود و روی کار آمدن جریان اعتدال و عقلانیت در کشور راضی نیستند و راهی برخلاف نقش و رسالت رسانه‌ای برگزیده‌اند. شاهد این مدعا نیز عملکرد برخی از رسانه‌های مخالف دولت است که به جای نقد سیاست‌های دولت از نوعی عملیات و جنگ روانی علیه دولت استفاده می‌کند و بعضا با وجود اینکه از سرمایه‌های عمومی استفاده می‌کنند، در تلاشند تا در اذهان مردم از دولت و مجلس برآمده از رأی آنها تصویری ناکارآمد نشان دهند.» جهانگیری از رسانه‌های مخالف دولت خواست تا امنیت کشور را حفظ و از آشفتگی جلوگیری کنند: «ایران در جهان امروز و منطقه پرمخاطره و ناامن غرب آسیا کشوری آرام، امن و رو به توسعه است و دولت نیز عزمی جز حاکمیت قانون، مبارزه با فساد و پیشرفت و توسعه کشور ندارد. در همین راستا از همه رسانه‌های مخالف دولت می‌خواهم که جامعه امن و نظام مقتدر و برخوردار از رهبری آگاه و هوشمند را ناامن،‌ ناتوان و آشفته نشان ندهند.» به گفته معاون اول رئیس‌جمهوری، نقش ملی و تاریخی رسانه‌ها در شرایط فعلی می‌تواند ترغیب عموم به فهم مسائل ملی و دعوت آنها به گفت‌وگوهای عقلانی به دور از سوءظن و تنش بر سر مسائل مختلف باشد: «ما نیازمند شکل‌گیری گفت‌وگوهای ملی بر سر مسائل ملی و اساسی کشور آن هم بدون سوءظن و ایجاد تنش در جامعه هستیم.» او در ادامه به نگاه مرحوم آیت‌الله هاشمی رفسنجانی به زن و نقش آن در جامعه اشاره کرد: «آیت‌الله هاشمی رفسنجانی یکی از روشن‌بینانه‌ترین نگاه‌ها را از منظر دین به زن داشتند. ایشان نه تنها در حضور زن در اجتماع به کمترین محدودیتی قائل نبودند، بلکه با غلبه بر تحجر و سنت‌های غلط در این زمینه از پیشگامان اسلام در دوران معاصر بودند. رئیس فقید مجمع تشخیص مصلحت نظام به توانمندی و نقش زنان در سطوح مختلف باور داشتند و در این مسیر تا جایی که امکان داشت، راهگشا بودند.» او ادامه داد: «‌نگاه آیت‌الله هاشمی به خانواده و نوع برخورد ایشان با همسر و فرزندان گویای مسائل بسیاری است. ایشان برخلاف فرهنگ رایج در محیط‌های سنتی در تمامی نوشته‌ها و گفته‌ها همسر و دختران خود را به نام خطاب می‌کردند و این موضوع باعث شده که عامه مردم نام زن و دختران ایشان را بدانند.» جهانگیری با بیان اینکه یکی از واقع‌بینانه‌ترین رویکردهای سیاسی امروز نسبت به رسانه و نقش آن نگاهی است که آیت‌الله هاشمی رفسنجانی به رسانه‌ها داشت، گفت: «ایشان فردی متفکر و سیاستمداری هوشمند و فقیه زمانه‌شناسی بودند که به درستی هم جهان کنون را می‌شناختند و هم از نقش مولفه‌های اثرگذار روی آن از جمله رسانه‌ها آگاهی داشتند.» جهانگیری زمینه‌سازی برای گفت‌وگو در جامعه و همچنین کمک به گردش آزاد اطلاعات در جامعه را مهمترین رسالت رسانه‌ها دانست: «رسانه نباید به وسیله‌ای برای کتمان حقیقت و اعمال زور تبدیل شود. همچنین نباید رسانه را از دسترسی به حقیقت منع کرد. حق دسترسی آزاد به رسانه‌ها و همچنین حق مشارکت آزاد در سرنوشت از جمله حقوق اساسی مردم است؛ اما متأسفانه سیاست‌زدگی و تبدیل رسانه‌ها به ابزاری فردی و همچنین مسلط‌کردن افراطی‌گری و خشونت بر رسانه‌ها موجب تضعیف اساسی حقوق ملت می‌شود.» به گزارش ایسنا، جهانگیری در ادامه به اهمیت حضور زنان در جامعه اشاره کرد: «به‌طور یقین سهم بزرگی از پیشرفت ایران در همه زمینه‌ها بر دوش زنان فرهیخته و فعال کشور است. زن در تاریخ فرهنگ اسلامی و ایرانی از جایگاهی والا برخوردار است و هر کجا نام مردی بزرگ در تاریخ آمده، نام زنی بزرگ نیز در کنار او قرار دارد. امروز هیچ عرصه‌ای از توسعه همه‌جانبه کشور را نمی‌توان بدون حضور زنان بررسی کرد.»

زنان ٤٠درصد مدیران مسئول رسانه‌ها‌ شهیندخت مولاوردی، معاون رئیس‌جمهوری در امور زنان و خانواده هم پشت تریبون، صحبت‌هایش را این‌گونه شروع کرد: «از گذشته تاکنون رسانه‌ها در کنش مطابق با زنان کارکرد چند وجهی داشتند و مانند یک تریبون مطمئن به طرح مطالبات زنان پرداختند که گاهی با پیگیری مصرانه اهالی رسانه این مطالبات محقق شده است.» او ادامه داد: «مطالبات زنان و خانواده، مطالبات بنیادینی است که در صد سال اخیر در رسانه‌های عمومی تجلی داشته است. از جنبش مشروطه شاهد پرداختن به موضوع زنان در مطبوعات هستیم و در دهه‌های ٢٠ تا ٣٠ برخی از نشریات زنان آگاهی‌بخشی درباره مباحث آنان را دنبال می‌کنند که این وضعیت تا دوران پیروزی انقلاب اسلامی ادامه داشت.» او با بیان اینکه در حال حاضر رسانه‌ها به موضوع زنان بیشتر می‌پردازند، ادامه داد: «زنان در حال حاضر تلاش می‌کنند در عرصه‌هایی مانند مشارکت سیاسی گام بردارند. آنها همچنین سهم قابل توجهی در توسعه فرهنگ رسانه‌ای دارند و زنان اهل رسانه امروزه متعهد به خلق ایده و طرح اندیشه هستند. اندیشیدن و نوشتن کنشی اجتماعی و خالق مزیت‌های بسیار برای خود و دیگری است.» به گفته او، در حال حاضر نیمی از شاغلان رسانه را زنان تشکیل می‌دهند، ٤٠ درصد از مدیران مسئولان رسانه‌ای زن هستند و ٢٥ نشریه ویژه زنان منتشر می‌شود. در برخی رسانه‌ها نیز زنان به سمت‌های بالای مدیریتی دست پیدا کردند که این وضعیت علاوه بر افزایش اشتغال زنان موجب افزایش روایت زنانه و توجه به مشکلات آنها در رسانه‌ها می‌شود. مولاوردی ادامه داد: «مگر می‌توان خانواده‌ای را متوازن و منصف دانست، بی‌آنکه زنانش مسئول و مقبول باشند؟ مگر می‌توان دانایی و توانایی زنان را از اعتبار و آبروی خانواده جدا دانست؟ مگر می‌توان قدرت‌‌خواهی اقتصادی و سیاسی زنان و سهم‌خواهی‌شان از منابع و مواهب اجتماعی را در تعارض با قدر و سهم خانواده‌ها در جامعه دانست؟»

 نظام مردسالارانه  بر تحریریه ها حاکم است

شیده لالمی، مدیر مسئول دوماهنامه زنان و زندگی، هم یکی دیگر از سخنران های این جشنواره بود. او به تبعیضی که در تحریریه ها علیه زنان حاکم است، اشاره کرد:« با اینکه بخش قابل توجهی از تحریریه ها در دست زنان است و حضور موثری در رسانه ها دارند اما متاسفانه شاهد هستیم که آنها در سمت های بالای تحریریه ها حضور پررنگی ندارند.» او ادامه داد:« خبرنگاران و روزنامه نگاران زن، گزارشگران بسیار خوبی هستند، آنها تحصیلات بالایی دارند و تعدادشان هم نسبت به مردان بیشتر است با این حال کمتر می بینیم که به عنوان سردبیر و مدیر مسئول، انتخاب شوند، واقعیت این است که زنان در تحریریه ها، در همان رده های میانی باقی

می مانند و دیگر ارتقا پیدا نمی کنند. نهایت رشد آنها در رسانه ها، رسیدن به سمت دبیری است و این ناشی از نظام مردسالارانه ای است که بر تحریریه ها

حاکم است.»

خبرنگار «شهروند» نفر دوم بخش گزارش‌نویسی توصیفی

در پایان این جشنواره، از خبرنگاران و گزارشگران برتر در حوزه زنان و خانواده تقدیر شد. بر این اساس در قالب گزارش توصیفی، الناز محمدی از ماهنامه زنان امروز به‌خاطر گزارشی با تیتر «خانه‌ای که مثل هیچ خانه‌ای نیست»، نرگس جودکی، از روزنامه شهروند به‌خاطر گزارشی با تیتر «عروسی خوبان» و هدیه کیمیایی از روزنامه شرق به‌خاطر گزارشی با تیتر «نفس‌های زیرآب» نفرات اول تا سوم شدند.

کارتون

کارتون

خبرنگار شلاق خورد، هیچکس توضیح نداد

چندوقت قبل با شکایت نیروی انتظامی و حکم قوه قضائیه، یک خبرنگار در شهرستان نجف‌آباد شلاق خورد. مدتی از آن ماجرا گذشته اما هیچ‌کس توضیح و پاسخی در این‌باره نداده است.

روزنامه «شهروند» آورده است: خبر تأسف‌آور بود. توقیف موتور‌سیکلت‌های دانش‌آموزان خبری معمولی است. خبرنگاری در نجف‌آباد اصفهان به جای توقیف ٨ دستگاه و به نقل از یک شاهد نوشته ٣٥ دستگاه بعد هم خبر را اصلاح کرده است؛ همین.

در پی این اتفاق شکایت و بازداشت و شلاق و... آنچه که از قول مسئولان ذیربط درباره این خبر در روزنامه شهروند منتشر شد، چنین است: «دستگیری این خبرنگار که با صدور حکم ورود به منزل شخصی‌اش همراه بود، در نخستین ساعات صبح صورت گرفته است... این‌گونه رفتارها از سوی نیروی انتظامی نگران‌کننده است؛ چرا که این خبرنگار یکی از افراد باتجربه و باسابقه نجف‌آباد است و نحوه رفتار پلیس با وی کار شایسته‌ای نبوده است. حتی در ساعات اولیه صبح مأموران به جلوی درِ خانه وی ریختند تا او را دستگیر کنند.

صورت‌ مسأله این است که در ۲۵ خرداد‌ سال‌ جاری یکی از خبرنگاران نجف‌آبادی خبری را با مضمون توقیف ۳۵ دستگاه موتورسیکلت دانش‌آموزان یکی از هنرستان‌های این شهر منتشر کرد که در ادامه نیز با توجه به قوانین خاص حوزه مطبوعات جوابیه دستگاه مربوطه را هم در پایگاه خبری خود درج کرد که بر طبق آن تعداد این وسایل نقلیه ۸ دستگاه عنوان شده بود. حال اینکه این خبرنگار آمار ۸ موتور‌سیکلت توقیفی را ۳۵ دستگاه اعلام کرده بود.»

واقعیت این است که دستگاه قضائی می‌تواند و می‌باید توضیح دقیقی درباره چگونگی سیر ماجرا و تطبیق یا عدم تطبیق اتفاقات رخ‌داده در مورد پرونده با مواد قانونی ازجمله مسأله بازداشت، نحوه بازداشت، حکم صادره، مراحل تجدیدنظر و نیز اجرای حکم در اختیار افکار عمومی و جامعه روزنامه‌نگاران کشور قرار دهد. زیرا چنین حکمی برای چنین اتهامی از چند جهت مورد سوال است.

الف‌- نخستین و مهم‌ترین ایراد این است که رسیدگی به انتشار چنین خبری جز در دادگاه مطبوعات امکان‌پذیر نیست؛ زیرا این یک جرم مطبوعاتی است و مسئولیت آن نیز متوجه مدیرمسئول است و نمی‌توان خبرنگار را پیش از مدیرمسئول مورد سوال و اتهام قرار داد مگر اینکه هر دو یک نفر باشند. بنابراین نه‌تنها متهم ماجرا باید به‌عنوان مدیرمسئول سایت باشد، بلکه دادگاه‌های مطبوعاتی و با حضور هیأت منصفه بر آن رسیدگی کنند.

ب‌- فارغ از نکته فوق که ممکن است به واسطه نداشتن مجوز یا مسائل دیگر نادیده انگاشته شود، مسأله اصلی در استناد به ماده ٦٩٨ قانون تعزیرات تحقق «قصد» در انتشار اکاذیب با هدف اضرار به دیگران است. برای اطلاع از اهمیت این موضوع باید گفت اگر کسی دیگری را با چاقو مضروب کند و یقین هم داشته باشیم که قصد کشتن او را نداشته است ولی فرد مضروب کشته شود، از نظر قانون ضارب، قاتل و قتل از نوع عمد محسوب می‌شود، زیرا در این مورد «قصد» اهمیت ندارد، کاری که نوعاً کشنده است، انجام شده ولو آنکه قصد کشتن هم نداشته باشد. ولی در ماده ٦٩٨ اثبات قصد امری ضروری است. حال چگونه ممکن است کسی که پاسخ ارسالی نهاد ذینفع را منتشر کرده، قصد اشاعه اکاذیب با هدف ضرر رساندن داشته باشد؟ در این ماده آمده است: «هرکس به قصد اضرار به غیر یا تشویش اذهان عمومی یا مقامات رسمی به وسیله نامه یا شکواییه یا مراسلات یا عرایض یا گزارش یا توزیع هرگونه اوراق چاپی یا خطی با امضا یا بدون امضا اکاذیبی را اظهار نماید....» روشن است که اگر در استناد به این ماده قصد احراز نشود، صدها‌هزار نفر باید زندانی و محکوم شوند یا شلاق بخورند.

ج‌- اصولاً این چه نشر اکاذیبی است که گفته می‌شود؟ اگر با این هدف بخواهند افراد را مجازات کنند، بسیاری از آمارهای حتی اداری کشور موجب صدور حکم شلاق خواهد شد. اتفاقاً در انتشار آن آمارهای نادرست قصد هم وجود دارد چون با دادن اطلاعات و آمار نادرست می‌خواهند ذهن مردم را نسبت به خود تغییر دهند.

د- فرض کنیم که خبرنگار مزبور با آگاهی و قصد چنین خبری را منتشر کرده باشد. حداکثر مجازات او جریمه نقدی و انتشار خبر در سایت است. برای یک روزنامه‌نگار و رسانه بدترین مجازات حرفه‌ای اصلاح اخبارش است که به معنای کاهش اعتبار مطالب رسانه اوست و در صورت تکرار به معنای بی‌اعتباری خواهد شد.

هـ- از همه بدتر نوع مجازات است. قاضی بر فرض اثبات مجرمانه‌بودن این فعل، می‌توانست خبرنگار را محکوم به انتشار ١٠ یا ٢٠ خبر مثبت از نیروی انتظامی یا تهیه چند خبر از مردم و زحمتکشان و فقرا کند؛ حتی زندان‌کردن هم بهتر از شلاق‌زدن است. زیرا شلاق و مجازات‌های بدنی نوعی از عذاب دادن است که در جوامع جدید برای چنین اتهاماتی پذیرفتنی نیست و به منزله سرکوب‌کردن جسم و شخصیت فرد است.

و- بدترین بخش ماجرا، اصرار شاکی نسبت به اجرای حکم است. به‌طور قطع می‌توان گفت که فارغ از تمام جزییات حکم که محل پرسش است، به‌ویژه در مورد بازداشت و... چنین اقداماتی به هیچ‌وجه به نفع نهاد شاکی نیست و روابط جامعه روزنامه‌نگاران را با این نهادها تیره‌تر و بدتر می‌کند و عوارض آن را در نحوه انعکاس اخبار این نهادها خواهند دید.

توصیه پایانی این است که هر چه که بوده گذشته است ولی دستگاه قضائی و نیروی انتظامی یا هر نهاد دیگری این پرونده را به‌عنوان یک پرونده خاص مورد رسیدگی قرار دهند و سازوکارهای خود را در این زمینه اصلاح کنند و البته به نوعی دلجویی و جبران مافات از این روزنامه‌نگار نیز می‌تواند مرهمی بر زخم‌های ایجاد شده باشد.

به این دلایل با شکم گرسنه نخوابید!

بسیاری فکر می کنند با معده خالی به خواب رفتن می تواند در تحقق هدف کاهش وزن موثر باشد. اما در واقعیت، هرچه بیشتر احساس گرسنگی کنید، احتمال این که روز بعد غذای بیشتری مصرف کنید، بیشتر می شود.

چاقی و اضافه وزن از جمله مشکلات رایج دنیای امروز محسوب می شوند. برخی برای کاهش کیلوهای اضافه خود به انجام هر کاری متوسل می شوند. کاهش میزان غذای مصرفی روزانه یکی از گزینه هایی است که در زمینه کاهش وزن مورد توجه قرار می گیرد.

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "ریدرز دایجست"، اگرچه کاهش کالری دریافتی برای کاهش وزن منطقی به نظر می رسد، اما رفتن به بستر خواب در شرایطی که گرسنه هستید می تواند آثار مختلفی بر افراد مختلف به همراه داشته باشد. به گفته کارشناسان، این شرایط اغلب به سود سلامت بدن یا وزن شما نیست.

اختلال در خواب

رفتن به بستر خواب در شرایطی که شام نخورده اید و گرسنه هستید می تواند به خواب رفتن را با تاخیر مواجه سازد. زمانی که سرانجام به خواب می روید نیز دردهای گرسنگی مغز را از نظر ذهنی در حالت هشدار نگه می دارند و این شرایط شما را از خواب عمیق کافی شبانه محروم می سازد. افزون بر این، مطالعات نشان داده اند که کمبود خواب مناسب می تواند به عوارض جانبی منفی بسیاری از جمله افت سوخت و ساز، افزایش اشتها، سیستم ایمنی تضعیف شده، و خطر بیشتر برای ابتلا به برخی انواع سرطان و همچنین دیابت منجر شود. پس اگر در پی کاهش وزن هستید در شرایطی که سلامت بدن خود را نیز حفظ می کنید، به خواب رفتن شبانه با معده خالی می تواند نتیجه ای معکوس به همراه داشته باشد زیرا از استراحت کافی بی بهره خواهید بود.

امکان افزایش وزن

بسیاری فکر می کنند با معده خالی به خواب رفتن می تواند در تحقق هدف کاهش وزن موثر باشد. اما در واقعیت، هرچه بیشتر احساس گرسنگی کنید، احتمال این که روز بعد غذای بیشتری مصرف کنید، بیشتر می شود. این که پیش از وعده غذایی بعدی آنقدر صبر کنید تا احساس گرسنگی فوق العاده به شما دست دهد، می تواند سطوح قند خون را چنان کاهش دهد که تمایل داشته باشید هر چه را که می بینید، بخورید. افزون بر این، همان گونه که اشاره شد با معده خالی خوابیدن می تواند به مصرف مواد غذایی بیشتر در صبح روز بعد منجر شود و از این رو، قند خون به سطوح ناسالم افزایش یافته و شرایط سوخت و ساز در ادامه روز تحت تاثیر قرار بگیرد. به جای این که شب ها گرسنگی بکشید می توانید مقداری مغزهای خوراکی یا شکلات تلخ مصرف کنید.

از دست دادن توده عضلانی

انجام ورزش اگر قرار باشد شب ها گرسنه به خواب بروید سودی به همراه نخواهد داشت. مطالعات نشان داده اند که خوابیدن با معده خالی می تواند بدن را از مواد مغذی ضروری برای تبدیل پروتئین به عضله محروم سازد و بدن روند تجزیه عضلات برای کسب انرژی را آغاز کند. برای آن که بهترین نتیجه را از تمرینات ورزشی خود بگیرید، چند ساعت پیش از خواب شامی سبک مصرف کنید و آب فراوان بنوشید. به خاطر داشته باشید که از پرخوری پرهیز کنید. میزان غذایی که مصرف می کنید نباید احساس سنگینی یا سیری بیش از اندازه را در شما ایجاد کند. یک شام سبک و مقوی از شکل گیری اختلال در خواب شبانه جلوگیری می کند، در شرایطی که امکان انجام فرآیندهای شبانه را برای بدن فراهم می کند که از آن جمله می توان به ترمیم و ساخت عضلات اشاره کرد.

افت انرژی

فکر می کنید بدن شما هنگام شب به غذا نیاز ندارد؟ بهتر است در این زمینه تجدید نظر کنید. بدن انسان به طور مداوم در 24 ساعت شبانه روز انرژی مصرف می کند و همواره در حال سوزاندن کالری است. این به معنای آن است که باید سوخت مورد نیاز برای حفظ بالاترین سطح کارایی حتی زمانی که خواب هستید را تامین کنید. اگر با شکم گرسنه به خواب بروید اثر سطوح انرژی کاهش یافته می تواند باقی روز شما را تحت تاثیر قرار دهد.

بداخلاق شدن

معده خالی و احساس گرسنگی می تواند هر فردی را بداخلاق سازد. نتایج مطالعه انجام شده توسط پژوهشگران دانشگاه کمبریج نشان داد که سطوح هورمون سروتونین - هورمون تنظیم رفتار - هنگامی که فردی چیزی نمی خورد دچار نوسان می شود که این شرایط بر بخشی از مغز تاثیرگذار است که به کنترل خشم کمک می کند.

تنظیم ساعت مشخص برای غذا خوردن

تنظیم یک زمان مشخص برای وعده های غذایی می تواند تاثیر شگفت انگیزی در زمینه وزن و اندازه دور کمر شما داشته باشد. وعده های غذایی منظم انرژی پایدار را برای بدن تامین می کنند و نرخ سوخت و ساز سالم را حفظ می کند.

اظهارات جنجال‌برانگیز شمس لنگرودی درباره براهنی، رویایی و باباچاهی‌/ براهنی هذیان می گوید

روزنامه ایران نوشت: شمس لنگرودی در اظهاراتی قابل تأمل گفت: شعرهای آقای رویایی و براهنی شعر نیست؛ هذیان است.

آخر این‌ها چه چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان با شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند؛ فقط ادایش را درمی‌آورند!

او در نقد جریانی که ادعای پیچیده‌نویسی دارد، افزود: احمدرضا احمدی یک‌بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت «بسیاری از این مدعیان پست‌مدرن بنداندازی فلانی بودند، تابلویشان را عوض کردند گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. یعنی زیرساخت برخی از آنها پیشامدرن است اما در پوسته، از پست‌مدرن دم می‌زنند. در حالی که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی بلکه باید از درون نو شوی.

یک‌جا گیر نمی‌آورید که فروغ فرخزاد گفته باشد من مدرن هستم اما تفکرش تفکری مدرن بود. نیازی به هیاهو و گفتن نیست، بلکه خود اثر باید نشان دهد.

آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و بیژامه به خیابان بیاید! یعنی عناصرش با هم همخوانی ندارد. ذهنیتش با فرمی که ارائه می‌دهد، همخوانی ندارد. با رمز و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند؛ به من ربطی ندارد. اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.

زنان می‌توانند با ۲۰ سال سابقه خدمت بازنشسته شوند

مجلس در مصوبه‌ای دستگاه‌ها و شرکت‌های دولتی و غیردولتی را موظف کرد با درخواست بازنشستگی بانوان شاغل با ۲۰ سال سابقه خدمت موافقت کنند.

به گزارش ایسنا، نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی بعدازظهر امروز (یکشنبه) مجلس شورای اسلامی و در جریان بررسی الحاقات پیشنهادی به لایحه برنامه ششم مصوب کردند:

دستگاه‌ها، سازمان‌ها و شرکت‌های دولتی و عمومی غیردولتی تابع صندوق‌های بازنشستگی اعم از کشوری یا تأمین اجتماعی موظف‌اند با درخواست بازنشستگی بانوان شاغل که دارای حداقل ۲۰ سال سابقه خدمت هستند بدون محدودیت سنی موافقت کنند. به موجب این مصوبه میزان محاسبه حقوق آنها بر اساس تعداد سال‌های کارکرد و پرداخت حق بیمه‌شان خواهد بود.

این پیشنهاد که از سوی پروانه سلحشوری، رئیس فراکسیون زنان مجلس مطرح شد با ۱۳۹ رأی موافق،‌۲۲ رأی مخالف و ۲ رأی ممتنع از مجموع ۱۹۵ نماینده حاضر به تصویب رسید.

منبع: ایسنا

دیدنی ها

دیدنی های امروز

فروش مجسمه مومی "آبراهام لینکلن" در حراجی و بسته شدن سالن روسای جمهور در موزه شهر "گتیز بورگ" ایالت پنسیلوانیا آمریکا

حمل مجسمه مومی " زاخاری تیلور" یکی دیگر از روسای جمهور اسبق آمریکا از طرف یک خریدار در حراجی

"امانوئل ماکرون" یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در جریان یک سخنرانی در شهر لیل

زخمی شدن یک نیروی مسلح مخالف حکومت سوریه در انفجار مین – منطقه الباب در شمال سوریه

اجتماع اعتراضی سیاه پوستان در مقابل برج ترامپ در منهتن نیویورک

سفر جنجالی رییس جمهور تایوان به کالیفرنیا آمریکا و اعتراض جمعی از شهروندان چینی تبار آمریکا به این سفر

آیین استقبال از سربازان تازه مستقر شده آمریکایی در لهستان

یک جشنواره آیینی در باختاپور نپال

آیین های روز کودک در تایلند – بانکوک

جشن سال نو چینی در کاتماندو نپال

حمله هوایی به بازاری در شهر ادلب سوریه

پارک ببرهای سیبریایی در شهر چانگچون در استان جیلین چین

بازار ماهی در منطقه اویغور چین

آیین گشایش سفارت فلسطین در واتیکان

مراسم دعا خوانی در حاشیه استقرار سیستم دفاع ضد موشکی اس 400 روسیه در شبه جزیره کریمه

خشک کردن ماهی در روستایی در چین

نبرد با داعش در شهر موصل عراق

روز «شاه رفت» به روایت نویسنده نام دار

هرگز چنین تهرانی ندیده بودم. این شهر زشت، کج خُلق و آشفته، شادترین و مهربان ترین و کامرواترین شهر دنیا بود و مردمش با هم رفیق شده بودند...

عصر ایران- امروز 26 دی ماه، سی و هشتمین سالروز خروج شاه از ایران است. خروجی که از آن با عنوان «فرار» یاد می شود چون می خواست از مهلکه بگریزد وشاید می پنداشت که همچون 25 مرداد  1332 بخت بازگشت دارد. نشانه فرار شاه این است که اعضای خانواده را پیشاپیش فرستاده و همسرش با او بود و رییس شورای سلطنت هم در فرودگاه حاضر بود و به این اعتبار پایان سلطنت محمد رضا پهلوی را باید 26 دی و نه 22 بهمن 57 دانست.

اکثر جمعیت ایران امروز البته جوان است و بخش دیگر هم در سال 57 کودک یا نوجوان بوده است. از این رو بر پایه دو روایت تصویری با این روز آشناست. یکی آنچه از صدا و سیما پخش می شود و مردم را در حال شادی و پای کوبی نشان می دهد و آن تصویر مشهور که فردی عکس شاه را از اسکناس صد تومانی درآورده یا دیگری که به تیتر « شاه رفت» واژه «در» را اضافه کرده تا نشان دهد شاه گریخته است. 
 
در سال های اخیر اما شبکه «من و تو» هم به میدان آمده که برای تطهیر خاندان پهلوی گزارش هایی پخش می کند که انگار او خارج از اراده عمومی ناگزیر از ترک کشور شده است.

در این میانه خالی از لطف نیست که روایت نویسنده مشهور و بسیار خوش قلم ایرانی – شاهرخ مسکوب – را بخوانیم که در بین جمعیت کتاب‌خوان با «‌سوگ سیاوش» شناخته می شود و شاهنامه پژوهی گران سنگ بود واز روشن فکران بنام آن دوران که البته پس از پیروزی انقلاب چندان در ایران نماند و در صف منتقدان و البته بدون فعالیت سیاسی قرار گرفت و در خارج از کشور درگذشت هر چند در آن سامان به خاک سپرده نشد.

او در خارج از کشور کتاب خاطراتی هم نوشت که با عنوان « این روزها» انتشار یافت و هم روزهای پر التهاب انقلاب را روایت کرده و هم زندگی خود در خارج از کشور را که حاوی تجربه های تلخ اوست. 

برای این که بدانیم حس یک نویسنده درجه اول و روشن فکر که از کارشناسان ارشد سازمان برنامه بوده و به نمایندگی از جانب این سازمان در بالاترین جلسات اداری شرکت می کرده درباره روز 26 دی 1357 چیست نقل این صفحه از خاطرات او خالی از لطف نیست:

«امروز شاه شرش را از سر مردم کند. آخرش رفت...
بعد از ظهر بود. گیتا گفت ساعت دو شده است؟ گذشته بود. رادیو را گرفتم. به آخرهاش رسیدیم.اظهارلحیه های شهبانو درباره فرهنگ ایران. در هیچ حالی ول کن این رسالت فرهنگی نیست. 

قضیه را فهمیدیم. یک مرتبه مثل این بود که ته کشیدم. توی این صندلی فرورفتم. از فرط خستگی عصبی، از فرط انتظاری طاقت فرسا و چندین ماهه و آرزویی سوزان و چند ساله.  از خوش حالی و نگرانی انگار فلج شده بودم. چند لحظه مثل مجسمه ای خالی بی حس و بی تکان نشستم. مثل این که پوستم را از کاه از هیچ پر کرده باشند. فقط نفس های بلند می کشیدم. خودم را از هوا پر می کردم تا حس کنم که هستم. شاید لبخند بی معنایی روی لب هام ماسیده بود. به حماقت عجیب آدمی زاد فکر می کردم. در حقیقت فکر این حماقت بی حرکت  ساکن و سنگین ذهنم  را فرا گرفته بود...

دم کیوسک روزنامه فروشی ملت اطلاعات و کیهان را می قاپیدند. نمی دانم کدام شان با حروفی که هرگز به آن بزرگی ندیده بودم تیتر زده بود « شاه رفت» و یکی داشت آن را نگاه می کرد. من گفتم چاخانه! روزنامه نویس ها از این دروغ ها زباد می گن. یارو یک آن جا خورده و بیچاره نگاه کرد و بعد ناگهان زد زیر خنده. 

هرگز چنین تهرانی ندیده بودم. این شهر زشت، کج خُلق و آشفته، شادترین و مهربان ترین و کامرواترین شهر دنیا بود و مردمش با هم رفیق شده بودند...»

در صفحه بعد هم می نویسد: 

« از ویژگی های اجتماعات تازه این است که ترس در آن کمتر شده و دل های ترسیده و صورت های پنهان کار و قدم های محتاط کمتر دیده می شود. سایه مخوف سازمان کذایی که مثل هوا و مخفیانه به هر جا راه یافته بود و در ریه ها سنگینی می کرد محو شده و مردم راحت حرف می زنند. چون نمی ترسند و چون نمی ترسند راست گو شده اند...»

اینها را شاهرخ مسکوب می نویسد که یک سال و نیم بعد از انقلاب به خاطر درمان بیماری به پاریس رفت و پس از حوادث سال 60 احساس کرد فضای فعالیت در ایران ندارد و در غربت ماند و برای گذران زندگی ناگزیر از کار در عکاسخانه خواهر زده اش هم شد. 

او در همان پاریس درگذشت و چون خواسته بود در ایران دفن شود پیکر او را به تهران آوردند و در بهشت زهرا به خاک سپردند.

نکته جالب این که دست به خاطرات مربوط به روزهای انقلاب نزد و عینا آنها را منتشر کرد.

با تصویب مجلس صورت گرفت؛

بازنشستگی بدون محدودیت زنان شاغل با 20 سال سابقه کار

نمایندگان مجلس شورای اسلامی تصویب کردند که زنان شاغل می توانند با 20 سال سابقه کار بدون محدودیت سنی بازنشسته شوند

به گزارش ایلنا، نمایندگان مجلس شورای اسلامی تصویب کردند که زنان شاغل می توانند با 20 سال سابقه کار بدون محدودیت سنی بازنشسته شوند.

نمایندگان در جلسه علنی نوبت عصر امروز مجلس شورای اسلامی و در جریان بررسی پیشنهاد الحاقی نمایندگان به کل لایحه برنامه ششم توسعه با 139 رأی موافق،‌22 رأی مخالف و 2 رأی ممتنع از مجموع 195 نماینده حاضر با الحاق ماده ای موافقت کردند.

بر اساس این مصوبه، دستگاه‌ها، سازمان‌ها و شرکت‌های دولتی و عمومی غیردولتی تابع صندوق‌های بازنشستگی اعم از کشوری یا تأمین اجتماعی موظف هستند با درخواست بازنشستگی بانوان شاغل که دارای حداقل 20 سال سابقه خدمت هستند بدون محدودیت سنی موافقت کنند.

به موجب این مصوبه میزان محاسبه حقوق آنها بر اساس تعداد سال‌های کارکرد و پرداخت حق بیمه‌ شان خواهد بود.

نگرانی اتحادیه های صنفی جهانی از عدم رعایت اصول ایمنی در پاکستان/ حداقل پنج کارگر در آتش سوختند

هفته گذشته، 5 کارگر پاکستانی در جریان آتش گرفتن یک کشتی حامل سوخت، جان خود را از دست دادند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، نهم ژانویه، حداقل 5 کارگر در جریان آتش‌سوزی یک کشتی حامل سوخت در پاکستان جان خود را از دست دادند. چندین کارگر هم در این حادثه مصدوم شدند.

صاحب این کشتی حالا به جرم عدم رعایت اصول ایمنی،  توسط پلیس بازداشت شده است و در زندان به سر می‌برد.

رئیس فدراسیون اتحادیه های صنفی پاکستان می‌گوید: ایمنی یکی از اصول فراموش شده در پاکستان است و دولت و کارفرمایان هیچ اهمیتی به آن نمی‌دهند.  

از قرار معلوم این چندمین بار در چند ماه اخیر است که در اسکله‌های پرتردد پاکستان، کارگران قربانی بی توجهی مقامات و کارفرمایان می‌شوند.

رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری:

اجرای همسان‌سازی حق کارگران بازنشسته است/ دولت فراموشکاری نکند

رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری، عدم اجرای طرح همسان سازی حقوق بازنشستگان را جفایی بزرگ در حق مستمری بگیران سازمان تامین اجتماعی دانست و تاکید کرد که هرگونه مماشت در این خصوص به یک بحران حاکمیتی دامنه دار می‌انجامد.

«حسن صادقی» رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری در گفت و گو با ایلنا، اظهار داشت: این حق بازنشستگان تامین اجتماعی است که همسان با بازنشستگان سایر صندوق‌ها مستمری دریافت کنند اما طی سالهای گذشته در این خصوص غفلت صورت گرفته  و مطالبات بازنشستگان تامین اجتماعی در عمل از سوی دولت و مجلس به دست فراموشی سپرده‌ شده‌اند.

وی با اشاره به وجود بیش از 3 میلیون مستمری بگیر در سازمان تامین اجتماعی، تصریح کرد: بازنشستگان سازمان تامین اجتماعی از محروم ترین اقشار بازنشستگان کشور هستند با این حال بازنشستگان صندوق‌های دولتی و غیر دولتی به مراتب حقوق‌های بالاتری می‌گیرند.

وی افزود: وقتی لب به اعتراض می‌گشاییم می گویند سازمان تامین اجتماعی یک نهاد غیر دولتی است و خود سازمان مکلف است که از محل درآمدها اقدام به افزایش مستمری بازنشستگان خود کند. این در شرایطی است که وقتی دولت کسری بودجه دارد تامین اجتماعی را صندوقی دولتی می‌داند که باید به یاری دولت بشتابد.

وی با بیان اینکه عدم رسیدگی و مماشت‌های صورت گرفته بر سر سازمان تامین اجتماعی به یک بحران حاکمیتی دامنه دار تبدیل خواهد، شد، تصریح کرد: همسان سازی حقوق بازنشستگان برای دولت تکلیف است اما دولت زیر بار آن نمی رود و البته قوه قضاییه و مقننه در خصوص استمرار این تخلف دست به مماشات می‌زنند.

رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری با اشاره به اعتراضات صورت گرفته نسبت به عدم اجرای طرح همسان سازی، تصریح کرد:‌ جامعه کارگری کشور پیگیرانه به دنبال اجرای طرح همسان سازی است چرا که همسان سازی برای بازنشستگان تامین اجتماعی موثر و تمام کننده است.

کارگران پیمانی شهرداری کرمان حدود 5 ماه مزد معوقه طلبکارند

پرداخت دستمزد کارگران خدماتی وفضای سبز پیمانی شهرداری کرمان حدود 5 ماه به تاخیر افتاده است.

به گزارش اخبار دریافتی ایلنا،از قرار معلوم کارگران خدماتی  وفضای سبز شاغل در  شهرداری کرمان  که تحت مسئولیت چند شرکت پیمانکاری بصورت پیمانی مشغول کارند؛ حدود 5 ماه مزد  معوقه طلب دارند.

این کارگران گفته اند: مهم‌ترین عامل پرداخت نشدن مزد آن‌ها کمبود نقدینگی و نبود منابع مالی در شهرداری است. همچنین بخشی از بیمه کارگران به تامین اجتماعی پرداخت نشده است.

این کارگران مدعی اند: در منطقه‌ای محروم  کرمان و با شرایط سخت، مشغول خدمت رسانی به شهرورندان هستیم اما شرکتهای پیمانکاری و مسئولان شهری شهر کرمان هیچ فکری به حال ما نمی‌کنند.

به گفته یکی از کارگران شهرداری کرمان، طی یک ماه  گذشته در پی گیری مطالبات مزدی مان  چندین بار دست از کار کشیده ایم و به نشانه اعتراض از جمع آوری  زبالهای شهری  خوداری کرده ایم اما هیچکدام از  این اقدامات مسئولان شهری را  وادار به پرداخت مطالباتمان نکرده است.

در همین رابطه  مدیر عامل سازمان پارک ها و فضای سبز کرمان در خصوص مطالبات صنفی  کارگران شهرداری این شهر گفته است قرار است به زودی جلسه در خصوص پی گیری مشکلات کارگران شهرداری  ومطالبات آنان با مسئولان شهری بر گزار شود.

به گفته محمدرضا محمدرضاخانی  شرکت های پیمانکاری طرف قرار داد با شهرداری در حال حاضر منابع مالی کافی برای پرداخت مطالبات معوقه کارگران خود ندراند و هیچ مسئولیتی را  در قبال آنان نمی پذیرند.

 طبق اظهارات وی،پیمانکاران باید حجم زیادی از خدمات  وپرداخت مطالبات کارگران را به عهده بگیرد و شهرداری نیز دنبال راهکاری برای ارائه  خدمات رفاهی مطلوبتر ودر عین حال حافظ حقوق و کرامت کارگران خود باشد.

یک کارشناس حقوقی مطرح کرد؛

مشکل رانندگان حمل و نقل درون شهری بابت طرح ترافیک/ شهرداری تهران به دنبال رانت‌جویی و ایجاد انجمن های فرمالیته نباشد

یک کارشناس حقوقی می‌گوید: سازمان حمل و نقل و ترافیک تهران، رانندگان حمل و نقل درون شهری را مجبور می کند برای اخذ طرح ترافیک، عضو انجمن‌های صنفی کارفرمایی ازبالاساخته و فرمایشی شوند.

علیرضا مقدم، وکیل دادگستری در گفتگو با خبرنگار ایلنا در ارتباط با عملکرد شهرداری تهران گفت: سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران، رانندگان حمل و نقل درون شهری را مجبور می کند برای گرفتن طرح ترافیک به عضویت انجمن‌های صنفی کارفرمایی از بالاساخته و فورمالیته دربیایند.

وی افزود: شهرداری با ایجاد این انجمن‌های صنفی کارفرمایی و مجبور کردن رانندگان به عضویت در آنها، یک برداشت خلاف از قانون را اجرا می‌کند؛ چرا که براساس قانون، شهرداری مسئولیت نظارت و ساماندهی حمل و نقل درون شهری را برعهده دارد، نه اینکه شرکت و یا انجمن تاسیس کرده و ایجاد رانت برای یک عده خاص کند.

این کارشناس حقوقی با تاکید بر این که این انجمن و عضویت اجباری، نارضایتی عمیقی بین رانندگان حمل و نقل درون شهری به وجود آورده، افزود: در حال حاضر شورای تامین و مراجع ذیصلاح در حال رسیدگی به این مساله غیرقانونی هستند.

مقدم در ادامه اظهار داشت: مساله ایجاد انجمن های صوری کارفرمایی، تبعات ناگوار بسیاری دارد؛ اول این که این انجمن ها از رانندگان، حق عضویت های کلان می گیرند و این به سودجویی و طمعکاری عده ای انجامیده؛ دوم این که انجمن صنفی کارفرمایان حمل و نقل درون شهری برخلاف ماده 178 قانون کار، گزینشی عمل می‌کند و عده‌ای را از عضویت منع می‌کند؛ در نتیجه آن عده نمی‌توانند طرح ترافیک بگیرند و امرار معاش کنند.

این وکیل دادگستری که وکالت عده ای از رانندگان درون شهری را در شکایت علیه این اقدام شهرداری برعهده دارد؛ تاکید می‌کند: این رانندگان خودشان اتحادیه و تشکل صنفی دارند و نیازی به انجمن‌های صنفی کارفرمایی از بالاساخته ندارند.

مقدم در پایان با بیان این که بهتر است شهرداری تهران به وظایف قانونی خود بازگردد و از اجحاف در حق شهروندان دست بردارد؛ تصریح کرد: این عملکرد شهرداری تبعات کلی برای کشور دارد؛ مجبور کردن کارگران یک صنف به عضویت در انجمن صنفی کارفرمایی، معادلات روابط کار و آمارهای مربوط به بازار کار را مخدوش می‌کند

روز گذشته در شهرستان ساوه اتفاق افتاد؛

تاخیر در پرداخت مطالبات مزدی کارگران مقره سازی را به تجمع کشاند

جمعی از کارگران کارخانه مقره سازی واقع در شهرستان ساوه در استان مرکزی روز گذشته (شنبه 25 دی ماه ) در اعتراض به عدم دریافت بیش از 7 ماه دستمزد، دست از کار کشیده ودر محوطه کارخانه تجمع کردند.

به گزارش اخبار دریافتی ایلنا ،کارگران کارخانه مقره سازی  که در شهر صنعتی کاوه مشغول کارند با اعلام این خبر به رسانه ها  گفته اند:  ما حدود 200 کارگر هستیم  که جدا از 7 ماه مزد معوقه بابت عیدی وپاداش سال 94 نیز طلبکاریم .

این کارگران افزودند:  هفت ماه است  مزد پرداخت نشده طلبکاریم و تا این لحظه با وجود برپایی چند نوبت اجتماع صنفی و مراجعه به مسئولان مربوطه هیچ تغییری در شرایط ما ایجاد نشده استبه همین دلیل  دیروز نیمی از کارگران برای پی گیری مطالبات معوقه خود در محل کارخانه دست به اعتراض صنفی زدند

طبق اظهارات کارگران مقره سازی، کارفرما در تجمعات قبلی با حضور در جمع معترضان به آنان وعده داده بود که در صورت تامین مالی تا روز‌های آینده بخشی از طلب مزدی آنها را پرداخت خواهد کرد اما ظاهرا هنوز به تعهدات مالی خود در برابر کارگران عمل نکرده‌اند وهنوز آنها بستان‌کارند.

همچنین به نقل از کارگران معترض گفته می شود همچنین تعداد زیادی از کارگران قدیمی کارخانه که امکان بازنشستگی با مشاغل سخت و زیان آور را دارند به دلیل مشکلات بیمه امکان بازنشسته شدن برای آنها مهیا نشده است وحتی گفته می شود تعدای ازهمین  کارگران به دلیل انباشت بدهی کارفرما به آنان برای تامین معیشت زندگیشان خود خواسته محل کار خود را ترک کرده اند.

در این رابطه معاون سیاسی اجتماعی فرمانداری ساوه در گفتگو با رسانه‌ها اصلی‌ترین مشکل این واحد صنعتی را کمبود نقدینگی کارفرمای کارخانه عنوان کرد ه و و گفته است: نبود سرمایه در گردش لازم و کاهش نقدینگی کارخانه مقره سازی موجب بروز برخی مشکلات مالی برای این واحد تولیدی شده است.

حسین معمارنیا افزود: این واحد تولیدی نیاز به تامین نقدینگی و سرمایه در گردش لازم برای خریداری مواد مکمل مقره به عنوان کالای تولیدی خود دارد تا بتواند این کالا را در بازار مصرف به فروش برساند.

وی همچنین گفته است: در عین حال فرمانداری ساوه مکاتبات و پیگیری‌های لازم را با مرجع ذیربط برای اعطای تسهیلات با نرخ کم به منظور تامین نقدینگی شرکت انجام داده است و تا حصول قطعی نتیجه پیگیر خواهد بود.

به گفته وی ؛به دلیل بروز مشکلات مالی این شرکت در  پرداخت هزینه های خدماتی  نیز با مشکل مواجه شده که علارغم پیگیری‌های لازم در خصوص پرداخت هزینه‌های بیمه تامین اجتماعی، مالیات، برق، گاز و ...  بصورت قسط بندی و نیز بخشودگی جرائم اما تا این  لحظه مشکل همچنان باقی است و این واحد تولیدی با چالش جدی مواجه است.

معمارنیا تعویق پرداخت حقوق کارگران این شرکت را به دلیل نبود نقدینگی لازم بیان کرد و اعتراض در این خصوص را حق قانونی کارگران دانست و گفت: تمام سعی و تلاش خود را بکار خواهیم بست تا بزودی مشکلات این واحد تولیدی برطرف و مطالبات کارگران برآورده شود.

مرگ یک کارگر لایروب در آران بید گل کاشان

روز گذشته (شنبه 25 دی ماه) یک کارگر 60 ساله هنگام لایروبی در یک حلقه چاه در روستا علی آباد شهرستان آران بید گل کاشان جان خود را از دست داد.

به گزارش اخبار دریافتی ایلنا براساس خبری که به نقل از مسئول امور مناطق اورژانس 115 آران بیدگل در رسانه‌ها منتشر شده است این حادثه در روستای علی آباد این شهرستان برای یک  کارگر که مشغول لایربی چاه بود اتفاق افتاده است.

در این رابطه « علی قربانیان » به رسانه‌ها گفته است: روز گذشته حادثه محبوس شدن یک کارگر داخل چاه در منطقه آران بید گل  شهرستان کاشان به سامانه 115 اعلام و یک دستگاه آمبولانس از پایگاه جواد الائمه سفید دشت به محل حادثه اعزام شدند.

وی افزود: پس از حضور امداد گران اورزانس در محل حادثه، معلوم شد در داخل یک چاهی حفر شده یک کارگر حین لایروبی در عمق آن به دلایل نامعلومی دچار خفگی شده است.

برادر معاون موسسه ثامن‌الجج شعبه بجستان در گفتگو با ایلنا:

چهار ماه است که برادرم زندگی نباتی دارد/ ثامن‌الحجج پاسخگوی ما نیست

ایلنا: برادر مجتبی جان بیگی که در مسیر بجستان- کاشمر دچار حادثه شد و به کما رفت، می گوید: مقصر اصلی، موسسه است و باید پاسخگو باشد

حسین جان‌بیگی گوشی را برمی‌دارد.، وقتی از برادرش می‌پرسم و اینکه وضعیتش این روزها چگونه‌است، مکث می‌کند و پس از درنگی با لهجه خوش‌آهنگ خراسانی می‌گوید مجتبی همچنان در کماست؛ وضعیتش هیچ تغییری نکرده...

مجتبی جان‌بیگی، برادر حسین، قبل از تصادف هولناک، معاون موسسه ثامن‌الحجج در شعبه بجستان در خراسان رضوی بود. حوالی برج چهار امسال، شعبه‌های ثامن الحجج جنوب استان خراسان رضوی ادغام می‌شوند؛ مجتبی که ساکن بجستان است، مجبور می‌شود هر روز مسیر 140 کیلومتری بجستان- کاشمر را برود و برگردد؛ مجتبی صبح‌ها می‌رود کاشمر و هر شب به بجستان بازمی‌گردد؛ آنهم با اتومبیل شخصی. بیستم شهریور ماه امسال در مسیر بجستان به کاشمر، اتوموبیل شخصی مجتبی واژگون می شود و حالا او چهار ماه است که در کماست و خانواده‌اش در التهاب مداوم به سر می‌برند. از قرار، با دونفر از همکارانش عازم محل کار بودند که این حادثه رخ می‌دهد. آن دو نفر آسیبی نمی‌بینند اما مجتبی دیگر هرگز چشمانش را بازنمی‌کند.

حسین می‌گوید: برادرم 4 ماه است زندگی گیاهی دارد و دقیقا موسسه ثامن‌الحجج مسئول این اتفاق است؛ برادرم 7 سال سابقه کار داشت. معاون شعبه بود؛ زندگی خوبی داشت، این ادغام مسبب همه بدبختی‌های ما شد. چرا مدیران فکر نکردند که چطور قرار است  کارمندان موسسه در جاده‌های خطرناک و پرپیچ و خم خراسان رضوی هر روز بروند و برگردند. این جاده‌ها برای سفرهای سالی یک بار هم خطرناک است، چه برسد به اینکه بخواهد مسیر هر روزه رفت و برگشت انسان باشد. او می‌گوید: خیلی از همکاران قدیمی مجتبی بعد از این حادثه انصراف دادند و دیگر کاشمر رفتن را رها کردند.

مجتبی که یک فرزند دو ساله دارد، هنوز خیلی جوان است. مجتبی متولد 1364 است اما به قول برادرش چهار ماه است که زندگی نباتی دارد. شاید هم تا آخر عمر همینطوری بماند. حالا او در تربت حیدریه بستری است؛ قلب و کلیه‌ها سالم است اما هوشیاری برنمی‌گردد.

برادرش در ادامه صحبت‌هایش می‌گوید: موسسه ثامن‌الحجج باید پاسخگوی فرزند دوساله مجتبی باشد؛ در این چهارماه موسسه سراغی از ما نگرفت. نمی‌دانند که چطور روزگار می‌گذرانیم. درد و رنجمان یک طرف؛ مخارج سنگین درمان طرف دیگر؛ روزی 170 هزار تومان پول فیزیوتراپی می‌دهیم.... حسین می گوید انگار  موسسه دچار مشکل است، می‌خواهد منحل شود؛ حقوق مجتبی هم  مرتب پرداخت نشده است؛ این موسسه پاسخگوی کارمندان و شاغلانش نیست، با این اوصاف چه کسی می‌خواهد جوابگوی خانواده ما باشد.؟

این‌ها تنها بخشی از دردهای خانواده‌ جان بیگی است؛ خانواده‌ای که فرزند جوانشان در جاده‌های خطرناک به خاطر بی‌تدبیری مسئولان و ندانم‌کاری مدیران یک موسسه اعتباری به این حال و روز افتاده است.

ثامن الحجج موسسه‌ای است در آستانه انحلال که نه تنها 2700 پرسنل آن یک سال تمام است که سرگردانند و وضعیت شغلیشان مشخص نیست، بلکه بارها به تهران آمده‌اند و مقابل مجلس تجمع کرده‌اند. یکی از همین تجمع‌کننده‌ها که دهم همین ماه از خراسان آمده‌بود، شماره تلفن برادر مجتبی را به همراه داشت. او می‌گفت موسسه نه تنها سرگردانمان کرده، بلکه این همکارمان را هم به این روز نشانده؛ او می‌گفت کاش نمایندگان مجلس به اوضاع ما رسیدگی کنند و فکری هم به حال خانواده مجتبی بکنند که واقعا گرفتارند و مستاصل.

مجتبی جان بیگی را باید قربانی حوادث شغلی به شمار آورد. او در مسیر رسیدن به محل کار هرروزه‌اش، دچار حادثه شده است، بنابراین بدون تردید مسئولیت متوجه مسئولان است و بایستی به خانواده او غرامت بپردازند؛ حالا جدا از همه اینها، چه کسی می‌خواهد پاسخگوی فرزنده دوساله مجتبی باشد که این روزها نمی‌تواند دیگر پدر را در کنار خود داشته باشد؛ کودک دو ساله‌ای که سهمش از زندگی پدر بیجانی است که در تربت حیدریه بستری است و خودش در بجستان بلاتکلیف و سرگردان....

 همکاران بیکارشده مجتبی در پلاکاردی که برای حمایت از او تهیه کرده‌اند، به درستی پرسیده‌اند: این است نتیجه ساماندهی؟ چه کسی پاسخگو است؟

گزارش: نسرین هزاره مقدم

اعتراض کارگران هپکو وارد ششمین روز شد/ احتمال ورود ستاد رفع موانع تولید به مشکل هپکو

نزدیک به هزار کارگر کارخانه هپکو در حالی ششمین روز اعتراض صنفی خود را آغاز کرده‌‌اند که شنیده‌اند قرار است به مشکلات آنها در جلسه امروز ستاد تسهیل و رفع موانع تولید وزارت صنعت، معدن و تجارت رسیدگی شود.

یکی از کارگران کارخانه هپکو با اعلام این خبر به ایلنا گفت: معترضان همانند روزهای گذشته در ساعات کاری بصورت آرام در محوطه کارخانه جمع شده‌، فعالیتی کارخانه همچنان متوقف شده است اما مطالبات صنفیمان برزمین مانده است.

وی بابیان اینکه همه ما خواهان مشخص شدن وضعیت پرداخت مطالبات معوقه، و منفک کردن کارخانه از بخش خصوصی  هستیم، گفت: تا این لحظه از جانب مدیریت کارخانه و مسئولان اداری  استان پاسخ مشخصی به این خواسته‌های کارگران داده نشده است.

او با بیان اینکه مدیریت کنونی کارخانه هپکو با پرداخت نامنظم دستمزد و حق بیمه حدود 1000کارگر این واحد صنعتی باعث تشدید وضعیت اقتصادی خانواده‌های این کارگران شده‌اند، افزود: در شرایطی که به نان شب خود بیش از هر زمان دیگری محتاجیم از مسئولان توقع داریم که نسبت به پی گیری مطالبات کارگران هپکو  سریعتر اقدام کنند.

به گفته این کارگر، مجموع مطالبات کارگران هپکو حدود 5 ماه مزد معوقه است علارغم آنکه کارگران دیگر تمایلی با ادامه همکاری با بخش خصوصی کارخانه را ندارند.

طبق اظهارات این کارگرمعترض در حالی سهامدار بخش خصوصی کارخانه این واحد را در سال 86  به ارزش مالی 70 میلیارد تومان خریداری کرده است که قرار بود وی در ابتدا بعد از پرداخت 20 درصد از مبلغ توافق شده مابقی را طی چهارو نیم سال آینده بصورت اقساطی پرداخت کند.این در حالیست که از پایان تعهد وی بیش از 5 سال گذشته و او قصد پرداخت بدهی های مالی خود به کارخانه وکارگران را ندارد.

 او بابیان اینکه از شنبه هفته گذشته که اعتراضات صنفی آرام کارگران هپکو شروع شده است، تا به امروز نتیجه ای که نشان از رفع مشکلات ما بدهد نگرفته ایم  در پایان در خصوص اقداماتی که انجام شده است، گفت: با وجود پی گیری های که از سوی کارگران وبرخی مسئولان استانی برای بازگرداندن شرکت هپکو به بخش دولتی انجام شده و هنوز نتیجه ای حاصل نشده‌است.

از قرار معلوم تا این لحظه وزرای صنعت و اقتصاد برای رسیدگی به وضعیت این کارخانه مکاتباتی انجام داده‌اند و ظاهرا در همین رابطه قرار است برای امروز، ستاد تسهیل و رفع موانع تولید وزارت صنعت، معدن و تجارت که در تهران برگزار شود، در جلسه امروز خود به مشکلات آنها رسیدگی کند.

یک فعال کارگری بایادآوری پذیرش مقاوله‌نامه 144 مطرح کرد:

طراحی مدل تامین امنیت شغلی بدون سه‌جانبه‌گرایی ممکن نیست

یک فعال کارگری می‌گوید طراحی هر مدلی برای تامین امنیت شغلی کارگران نیاز به بررسی‌های سه جانبه و تصویب در شورای عالی کار دارد در غیر این صورت تامین امنیت شغلی کارگران در حد شعار باقی می‌ماند.

«فرامرز توفیقی» فعال کارگری در گفت و گو با ایلنا، اظهار داشت: طراحی هر مدلی برای تامین امنیت شغلی کارگران نیاز به بررسی‌ و توافق سه جانبه نیاز دارد و در غیر این صورت تامین امنیت شغلی کارگران  در حد شعار باقی می‌ماند.

وی در ادامه اثبات ادعای خود به پذیرفته شدن مقاوله نامه 144 سازمان جهانی کار از سوی ایران اشاره کرد و یادآور شد که موضوع این مقاوله نامه به سه‌جانبه گرایی در توافقات دست‌جمعی مربوط می‌شود.

اخیرا «حسن هفده تن» معاون روابط کار وزارت کار در گفت و گو با خبرگزاری‌های گفته بود که وزارت کار بر اساس بخشنامه «امنیت شغلی همراه با امنیت سرمایه گذاری» اقدام به طراحی مدلی برای تامین امنیت شغلی کارگران کرده است. هفده تن اجرای این مدل را منوط به  توافق تشکل‌های کارگری و کارفرمایی بر سر لایحه اصلاح قانون کار دانست.

توفیقی در انتقاد به اظهارات هفده تن، افزود: شورای عالی کار که نماینده وزارت کار در آن حضور دارد اخیرا الحاق ایران به مقاوله نامه  144 سازمان جهانی کار با موضوع  رعایت سه جانبه گرایی را تصویب کرده است؛ اما می بینیم که بلافاصله بعد از تصویب آن بدون رعایت سه جانبه گرایی اقدام به طراحی مدلی برای تامین امنیت شغلی کارگران  شده است.

این فعال کارگری با بیان اینکه بخشنامه «امنیت شغلی همراه با امنیت سرمایه گذاری» هیچ ضمانت اجرایی ندارد ، تصریح کرد: اساسا فلسفه امنیت سرمایه ارتباطی با امنیت شغلی کارگران ندارد و از همان ابتدا هم در مورد موثر بودن این بخشنامه‌ تردیدهایی وجود داشت و حتی این احتمال مطرح شد که دولت این بخشنامه را برای دلجویی از کارگرانی که نسبت به باقی ماندن لایحه معیوب اصلاح قانون کار در مجلس معترضند، صادر کرده است.

توفیقی در ادامه طرحی مدل برای تامین امنیت شغلی کارگران، را فرار به جلو برای عدم پاسخگویی نسبت به اعتراضات جامعه کارگری برای پس نگرفتن لایحه اصلاح قانون کار دانست و افزود: در این لایحه سراسر ضد کارگری که خلاف ماده 73 قانون برنامه پنجم توسعه است امنیت شغلی و معیشت کارگران هدف گرفته شده است.

وی افزود: در مجموع وزارت کار به جای اینکه به اشتباه خود در خصوص لایحه اصلاح قانون کار اعتراف و برای تصحیح آن اقدام کنند دست به طراحی مدل می‌زند تا بگوید که کاری انجام داده است اما به صراحت باید گفت که این کار نتیجه ای جز افزایش نارضایتی کارگران نخواهد داشت.

اولین جلسه ستاد راهبری نظام نامه ایمنی صنعت نفت برگزار شد

مدیرکل بازرسی کار وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی از تشکیل اولین جلسه « ستاد راهبری نظام نامه ایمنی صنعت نفت» در اداره کل بازرسی کار خبر داد.

به گزارش ایلنا، ، محمد اصابتی مدیرکل بازرسی کار وزرات تعاون، کار و رفاه اجتماعی و دبیر شورایعالی حفاظت فنی با اعلام این خبر گفت: این جلسات بمنظور بررسی و اتخاذ تصمیم اجرای دقیق مفاد نظامنامه توسط واحدهای صنایع نفت، گاز و پتروشیمی در کشور و هماهنگی های لازم در استانها تشکیل خواهد شد و به منظور ترویج نظام نامه مذکور جلساتی با شرکتهای پتروشیمی در مناطق عملیاتی عسلویه و بندر ماهشهر تا پایان سال جاری توسط وزارت نفت برگزار خواهد شد .

اصابتی با بیان اینکه دبیرخانه کارگروه درحال حاضر در محل وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ( اداره کل بازرسی کار) استقرار یافته است برتشکیل جلسات ستاد راهبری تا پایان سال جاری به صورت هر دو هفته  یکبار تاکید نمود.

اولین جلسه ستاد راهبری نظام نامه ایمنی صنعت نفت ، 18 دی ماه جاری در اداره کل بازرسی کار تشکیل  شد .