در نامه کارگران مناطق آزاد تجاری خوزستان مطرح شد:

انتقاد از خودداری تامین اجتماعی برای اجرای احکام دفاتر اشتغال مناطق آزاد

جمعی از کارگران شاغل در منطقه آزاد تجاری استان خوزستان با انتقاد از برخوردهای سلیقه‌ای تامین اجتماعی خرمشهر از وزیر تعاون کار خواستند تا امکان به اجرا درآمدن آراء صادره از سوی دفاتر اشتغال این مناطق را فراهم کند.

به گزارش ایلنا این نامه که به  دست  جمعی از  کارگران شاغل در مناطق آزاد تجاری مستقر در استان خوزستان  نوشته شده، آمده است: اداره تامین اجتماعی خرمشهر از قبول آرای قطعی و لازم الجراء که توسط دفاتر اشتغال ادارات مناطق آزاد این استان و در رابطه با مشکلات صنفی آنها صادر شده است، خودداری می‌کند.

کارگران مورد نظر که در مناطق تجاری  همانند  آبادا ن،خرمشهر ،اروند کنار  وجزیره مینو   شاغلند مدعی هستن که اداره تامین اجتماعی خرمشهرحاضر نیست تا به موجب احکام صادره با آنها رفتار کند.

از قرار معلوم، اداره تأمین اجتماعی شعبه خرمشهر فقط از آراء قطعی اداره کار و امور اجتماعی شهرستان خرمشهر تبعیت  می کند  و نسبت به آراء قطعی و لازم الجراء اداره کار سازمان منطقه آزاد بی توجه است وتمکین نمی کند.

این درحالی است که برابر مقررات حاکم در مناطق آزاد و ویژه اقتصادی، تنها دفاتر اشتغال مستقر در ادارات مناطق صلاحیت رسیدگی به دعواهای صنفی را داشته و ادارات کار از ورود به پرونده‌های صنفی کارگاه‌های این مناطق منع شده‌اند.

متن کامل این نامه که خطاب به وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی نوشته شده، به شرح ذیل است:

اصل 29 قانون اساسی مبنی بر برخورداری از تأمین اجتماعی از نظر بازنشستگی، بیکاری، پیری، از کار افتادگی و.... حقی است همگانی، ......

       با سلام، احتراماً، همانگونه که مستحضرید سلامت یک موهبت الهی و هیچکس حق ندارد این موهبت خدادادی را به مخاطره اندازد و متوالی سلامت، بهداشت و درمان بعهده وزارت بهداشت و درمان جهت کارکنان دولت و همچنین از تکالیف سازمان تأمین اجتماعی جهت کارگران در کشور تعیین شده است و این مسئله حیاتی و جانی بمنظور پیگشری از بیماری و هرگونه حوادث غیر مترقبه برای فرد فرد جامعـه می باشد که در مجلس تصـویب و دولـت ملـزم به اجـرای آن است.

از آنجایی که جنابعالی یکی از اعضاء و ارکان هیئت دولت بوده و در اجلاس هیئت دولت تصمیمات کلان کشور را به تصویب می رسانید، لازم است بعرض برساند، سازمان تأمین اجتماعی شعبه خرمشهر فقط از آراء قطعی اداره کار و امور اجتماعی شهرستان خرمشهر تبعیت می نماید و نسبت به آراء قطعی و لازم الجراء اداره کار سازمان منطقه آزاد تمکین نمی نماید که این عمل مغایر با ماده 112 قانون برنامه پنجم توسعه اقتصادی کشور است و طی دو سال اخیر تمامی آراء صادره در منطقه آزاد اروند از سوی اداره کار سازمان منطقه آزاد اورند صادر می گردد. همچنین سازمان تأمین اجتماعی از ماده 36 سازمان متبـوع تمکین نمی نماید و اظهار میدارد چون کارفرما حق بیمه را پرداخت نمی نماید، سازمان متقابلاً خدمات بیمه ای را ارائه نمی دهد که این عمل مغایر با قانون است. لذا همانگونه که مستحضرید همه احاد مردم مکلف به اجرای قانون می باشند. لذا از  مقام محترم وزرات استدعـا دارد دستور مؤکدی مبنی بر پذیرش آراء صادره از سوی اداره کار سازمان منطقه آزاد اروند با استناد به ماده 112 قانون برنامه پنجم توسعه و اجرای ماده 36 قانون تأمین اجتماعی جهت کارکنان شرکت صنایع بهداشتی یاس خرمشهر مبذول فرمایند. لازم است بعرض مقام محترم وزیر کار برساند، آراء اداره کار سازمان منطقه آزاد اروند فراگیـر همه احاد شهرهای آبادان و خرمشهر می باشد. قبلاً از حسن توجهات آنجناب تشکر و قدردانی می‌گردد.

کارگران سابق پلاسکو به اداره کار مراجعه کردند/برقراری بیمه بیکاری تا یک هفته

تعداد کارگرانی که بعد از آتش‌سوزی پلاسکو، متقاضی مقرری بیمه بیکاری هستند تا 4 هزار نفر برآورد می‌شود/ قرار است مقرری متقاضیان واجد شرایط ظرف یک هفته برقرار شود/ برخی کارگران که دارای بیمه اختیاری هستند نگران دریافت نکردن مقرری بیمه بیکاری هستند.

به گزارش خبرنگار ایلنا ، به دنبال اعلام وزارت کار و سازمان تامین اجتماعی مبنی بر نام‌نویسی از کارگران زیان دیده ساختمان پلاسکو، صبح امروز (یک شنبه 3 بهمن ماه) شماری از کارگران و کسبه ساختمان پلاسکو که اموال خود را در حادثه آتش سوزی ساختمان پلاسکو از دست داده بودند به اداره کار جنوب غرب تهران مراجعه کردند.

ظاهرا از سوی مسئولان مربوطه به این مراجعه کنندگان گفته شده است که در صورت داشتن شرایط دریافت استفاده از خدمات صندوق بیمه بیکاری، مقرری آنها برخلاف رویه معمول ظرف مدت یک هفته برقرار خواهد شد.

برآورد می‌شود که حدود  4 هزار نفر از زیان دیدگان حادثه آتش‌سوزی ساختمان پلاسکو متقاضی دریافت مقرری بیمه بیکاری خواهند بود اما در این میان تعدادی از کارگران که بیمه تامین اجتماعی آنها از نوع اختیاری بوده‌است نگرانند که مبادا به دلیل شرایط بیمه ای به آنها مقرری تعلق نگیرد.

در عین حال شمار دیگری از این افراد که سالهاست در تولیدی‌های ساختمان پلاسکو مشغول فعالیت بوده‌اند، نگران هستند که به دلیل شرایط سنی و جسمی دیگر فرصت اشتغال مجدد را نداشته باشند و در نتیجه امکان برخورداری از فرصت بازنشستگی از آنها سلب شود.

در این باره یکی کارگرانی که در گذشته در کارگاه‌های مستقر در ساختمان پلاسکو شاغل بوده است، به خبرنگار ایلنا گفت: تا پیش از ویرانی ساختمان پلاسکو بیشتر سفارش دوخت لباس و پوشاک توسط ما در کارگاه‌های مستقر در این ساختمان آماده  و در نهایت در سطح تهران و کشور پخش می‌شد.

وی ادامه می‌دهد: حال که دیگر ساختمانی وجود ندارد، نگران هستیم که باید چگونه امرار معاش کنیم، تازه غیر از افرادی مانند ما، هزاران کارگری دیگر به صورت غیر مستقیم در رابطه با فعالیت کارگاه‌های ساختمان پلاسکو مشغول کار بودند که وضعیت آنها نیز معلوم نیست.

در این رابطه یکی از کسبه سابق ساختمان پلاسکو  گفت: به احتمال زیاد تا آخر سال قادر به تهیه لباس برای بازار شب عید نباشیم، چرا که فعلا باید به این فکر کنیم که خساراتی که به ما خورده را از طریقی جبران کنیم.

رئیس کانون انجمن های صنفی کارگران استان اصفهان:

مشکل بیمارستان‌های دولتی استان اصفهان حل شد/ دولت به بیمه‌شدگان تامین اجتماعی مدیون است

رئیس کانون انجمن‌های صنفی کارگران ساختمانی استان اصفهان با بیان این که مشکل بیمارستان های دولتی استان اصفهان حل شد، می‌گوید: دولت به بیمه شدگان تامین اجتماعی مدیون است.

علی یزدانی، رئیس کانون انجمن های صنفی کارگران استان اصفهان در گفتگو با خبرنگار ایلنا با بیان این که دولت و وزارت بهداشت بایستی در تعامل با بیمه شدگان تامین اجتماعی مراقب عواقب غیرقابل پیش‌بینی تصمیمات نادرست خود باشند گفت: مشکل دست اندازی وزارت بهداشت و ریاست دانشگاه علوم پزشکی استان اصفهان به حقوق بیمه شدگان تامین اجتماعی، فعلا مرتفع شد.

این فعال کارگری در تشریح این مطلب گفت: روز گذشته (دوم دی ماه)، رئیس دانشگاه علوم پزشکی استان اصفهان نامه‌ای به استاندار اصفهان زده بود که در چهار بیمارستان  دولتی اصفهان به بیمه شدگان تامین اجتماعی سرویس‌دهی نمی شود که این اقدام ناعادلانه، در جلسه اضطراری امروز صبح با حضور نمایندگان مجلس، مقامات استانداری و نمایندگان کارگران بررسی و این تصمیم نادرست ملغی شد.

یزدانی در ادامه گفت: اگر وزیر بهداشت به رئیس دانشگاه پزشکی استان اصفهان برای این اقدام دستور داده باشد، دست به اقدام خطرناکی زده‌است؛ چرا که اکثریت جامعه بیمه شدگان استان اصفهان، کارگران هستند و این دست اقدامات به تنش و نارضایتی شدید می انجامد و عواقب آن قابل پیش‌بینی نیست.

رئیس کانون انجمن های صنفی کارگران استان که به نمایندگی از جانب کارگران اصفهان در جلسه امروز حضور داشته است، ادامه داد: تاسف برانگیز است که دولتی که به ما بیمه شدگان تامین اجتماعی بدهکار است، پیش‌دستی کرده و حالا نمی خواهد در بیمارستان‌هایش به ما کارگران سرویس‌رسانی کند؛

یزدانی در پایان تاکید کرد: دولت و وزیر بهداشت فراموش نکنند که بابت بدهی‌های انباشته، به کارگران و بیمه‌شدگان تامین اجتماعی مدیون هستند.

در بیانیه تسلیت یک تشکل صنفی مطرح شد؛

مسئولان تقصیر را بر گردن بگیرند/ حدود 4000 کارگر پلاسکو در صورت سالم ماندن، بیکار شده اند

انجمن صنفی روزنامه‌نگاران آزاد تهران در ارتباط با حادثه پلاسکو بیانیه صادر کرده است. در این بیانیه کاستی‌ها و کمبودهای مدیریتی که منجر به این بحران شده، ذکر شده‌است.

به گزارش خبرنگار ایلنا، انجمن صنفی روزنامه نگاران آزاد تهران با صدور یک بیانیه تاثر خود را از رخداد دردناک ساختمان پلاسکو بیان کرده‌است.

در بخش‌هایی از این بیانیه آمده‌است: «آتش‌سوزی» باز هم بی‌رحمانه و این‌بار در ساختمان «پلاسکو» تهران جان و مال شمار زیادی از عزیزان ما را گرفت. آتش‌سوزی و خسارات ناشی از آن، امری هم قابل پیشگیری و هم قابل کنترل است. این‌بار همگان، به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم و از دریچه‌ی دوربین‌ها، کوتاهی و ناکارآمدی سیستم مدیریت شهری، به‌وِیژه در مواجهه با این‌گونه بحران‌ها و نبود امکانات پیشگیری از واقعه و کنترل آن را به روشنی دیدند.

در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: سیستم مدیریت شهری، با نداشتن احساس مسئولیت در برابر جان و مال مردم با جدی نگرفتن هشدارهای مکرر و کتبی سازمان آتش‌نشانی درباره‌ی ایمن نبودن ساختمان پلاسکو، هیچ اقدام عملی و قاطع برای جلوگیری از واقعه‌ای که به‌خوبی از نزدیکی آن با خبر بود را انجام نداد و از ادامه‌ی فعالیت این ساختمان تا ایجاد امکانات و برقراری سیستم‌های ایمنی ممانعت نکرد. بدون شک، مدیریت شهری و در راس آن شهردار تهران مسئول مستقیم فاجعه‌ای است که می‌توانست رخ ندهد. مالک و هیات مدیره‌ی ساختمان نیز به دلیل بی‌توجهی به هشدارهای سازمان آتش‌نشانی و روزآمد نکردن سیستم حفاظتی ساختمان، دومین مسبب و مقصر ماجرا هستند.

در ادامه می‌خوانیم: سازمان مدیریت شهری اضافه بر نادیده گرفتن قانون‌شکنی‌ها، نارسایی‌ها و کمبودهای لازم برای پیشگیری از حادثه، جلوگیری نکردن قاطعانه از ادامه‌ی فعالیت اقتصادی ساختمانی بزرگ و پرجمعیت که امکانات حفاظتی و اعلان و اطفای آتش نیز در آن موجود نیست و با فراهم نکردن بودجه کافی و تجهیزات پیشرفته‌ی لازم برای سازمان آتش‌نشانی از یک طرف و مدیریت ضعیف بحران، ناتوانی در کنترل محدوده و استفاده نکردن از تیم زبده آشنا به محدوده و موانع و امکانات آن، از طرف دیگر بیشترین تقصیر را در تبدیل این واقعه به یک حادثه‌ی دلخراش داشته است. از سوی دیگر به گفته مسئولان، در این ساختمان بیش از 560 واحد تجاری و کارگاه تولیدی پوشاک فعالیت داشته‌اند. این بدان معنی است که دست‌کم 4000 کارگر در این ساختمان و ساختمان‌های مجاور با کمترین میزانِ نظارت و بازرسی وزارت کار و تامین اجتماعی مشغول به کار بودند. هم اکنون این کارگران حتی در صورت سالم ماندن و آسیب‌ ندیدن، همگی بیکار شده‌اند، اما به دلیل قرار داشتن در شمار کارگران کارگاه‌های دارای 10 نفر کارکن و کمتر، از پوشش حمایتی و نظارتی قانون کار و برخورداری از حق جبران خسارت و بیمه بیکاری محروم هستند.

جمع کارگران شهرداری نی ریز در اعتراض به عدم دریافت حقوق

گروهی از کارگران پیمانی شهرداری شهر نی ریز،روز گذشته در اعتراض به چند ماه معوقات مزدی خود ،مقابل اداره کار این شهرستان تجمع کرد‌ند.

به گزارش اخبار دریافتی ایلنا این کارگران که در شهرداری شهر نی ریز از توابع شهرستان نی ریز در استان فارس  مشغول کارند. روز گذشته (2 بهمن ماه) در اعتراض به معوقات مزدی خود در مقابل ساختمان اداره تعاون ،کار ورفاه اجتماعی  این شهر تجمع کرد‌ند.

همچنین به نقل از کارگران خدماتی شهرداری نی ریز که حدود 4ماه مطالبات مزدی طلب دارند گفته می‌شود بی‌توجه‌ای به پرداخت مطالبات آن‌ها، باعث شده است تا از لحاظ معیشتی دچار مشکلات زیادی شوند.

طبق اظهارات آنان ،جدا از اعتراض روز گذشته، آنها تجمعات متعددی را در مقابل ساختمان شهرداری ودفتر امام جمعه این شهر بر گزار کرده اند که تا کنون افاقه نکرده است.

عدم پرداخت «جمعه کاری» در سیمان دشتستان

جمعه کاری کارگران سیمان دشتستان در بوشهر در سالهای گذشته پرداخت نشده است.

کارگران سیمان دشتستان در استان بوشهر در تماس با ایلنا از عدم پرداخت بخشی از مطالبات خود خبر دادند.

به گفته این کارگران، حق کار در روز جمعه برای حدود 500 نفر از کارگران این واحد تولیدی در چند سال گذشته پرداخت نشده‌است.

این کارگران می‌گویند: توقع داریم این مطالبات مزدی ما به صورت دقیق محاسبه و در اسرع وقت پرداخت شود.

کارگران سیمان دشتستان می‌گویند: اگر قرار باشد مطالبات مزدی ما به موقع پرداخت نشود یا مقدار آن دقیق محاسبه نشود، اعتراض خواهیم کرد.

بیکاری 160 کارگر نورد زرفام در پی ورود سرمایه‌گذار هندی

در پی واگذاری کارخانه ذوب نورد زرفام یزد به یک کارفرمای هندی در شهرستان اشکذر، این واحد صنعتی موقتا تعطیل شد وحدود 160 کارگر قرار دادی آن اخراج شدند.

منابع کارگری ایلنا در یزد گزارش کردند، کارخانه ذوب نورد زرفام  در استان یزد که در زمینه ساخت و تولید انواع شمش های فولادی فعالیت دارد به دلیل آنچه  واگذاری مالکیت کارخانه به یک کارفرمای هندی عنوان می‌شود، موقتا از حدود دو هفته پیش تعطیل اعلام شده است.

در نتیجه این اتفاق 160 کارگر شاغل در این واحد تولیدی با یک ماه ونیم ماه حقوق معوقه به همراه عیدی وسنوات سال جاری هم اکنون  از کار بیکار شده اند.

بنابر اظهارات کارگران کارخانه ذوب نورد زرفام  ، این واحد صنعتی دارای تولید و بازار فروش خوبی بود اما کارفرمای این کارخانه  تازه تاسیس  که ظاهرا امکان نگهداری کارخانه نداشته است به تازگی مالکیت آن را به یک سرمایه گذار هندی واگذار کرده و از قرار معلوم کارفرمای جدید قصد دارد برای ادامه تولید از نیروهای کار هندی استفاده کند.

کارگران با یادآوری این نکته که هنوز مالکیت این واحد صنعتی به صورت کامل به کارفرمای خارجی تبار جدید منتقل نشده است، می‌گویند که با وجود داشتن 5 سال سابقه کار در این واحد تولیدی، کارفرمای جدید از زمان تعطیلی کارخانه به آنها اجازه ورود به محل کارگاه را نداده است و در عین حال گفته شده است که باید در ماه جاری همه آنها برای تسویه حساب اقدام کنند.

طبق اظهارات  160کارگر این واحد صنعتی، همه آنها روز گذشته (شنبه 2 بهمن ماه) به دلیل نامشخص بودن وضعیت شغلیمان مقابل ساختمان استانداری یزد تجمع کرده بودند.

آنها گفتند: مسئولان استانداری یزد در تجمع روز گذشته  قول ادامه اشتغال آنها در کارخانه ذوب نورد زرفام را داده اند.

ضمن اینکه امروز یکشنبه  نیز اعضای شورای تامین شهرستان اشکذر در محل فرمانداری این شهرستان قرار است جلسه‌ای را  در ارتباط با  ما کارگران ومشکلات کارخانه بر گزار کند.

دبیرکل خانه پرستار مطرح کرد؛

لغو تجمع پرستاران به حرمت شهادت آتش نشانان

دبیر کل خانه پرستار با بیان این که تجمع روز گذشته پرستاران به صورت خودجوش، سازماندهی شده بود، گفت: به حرمت شهادت قهرمانان امداد و نجات، تجمع کنسل شد.

محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار در گفتگو با ایلنا با اشاره به ساماندهی پرستاران برای برگزاری تجمع اعتراضی در دوم دی ماه مقابل وزارت بهداشت گفت: این تجمع، به علت حادثه دلخراش ساختمان پلاسکو و شهادت آتش‌نشانان جان برکف، کنسل شد و سازمان نظام پرستاری از پرستاران خواست که فعلا تجمع برگزار نشود.

وی ادامه داد: در عوض در سالن اجتماعات سازمان نظام پرستاری یک مراسم سوگواری برای آتش‌نشانان برگزار کردیم و پس از آن پرستاران در نزدیک‌ترین ایستگاه آتش‌نشانی، با تقدیم گل به همکاران شهدای آتش نشانی، علاوه بر عرض تسلیت،  به روح این فداکاران  ادای احترام کردند.  

قائم مقام سازمان نظام پرستاری با بیان این که این تجمع به ضورت خودجوش توسط پرستاران در فضای مجازی سازماندهی شده بود؛ گفت: پرستاران در ماههای گذشته امیدوار بودند که از طریق چانه زنی و مذاکره بتوانند وزارت بهداشت را به تحقق مطالبات قانونی خود مجاب کنند، که وقتی همه تلاش‌ها برای مذاکره و چانه زنی به نتیجه نرسید، تصمیم گرفتند مقابل وزارت بهداشت جمع شوند و صدای خود را به گوش مسئولان این سازمان برسانند؛ که متاسفانه  نه تنها به درخواست مجوز برای برگزاری تجمع که توسط خانه پرستار ارسال شد، رسیدگی نشد، بلکه قبل برگزاری تجمع به اشکال مختلف سعی کردند که جلوی برگزاری آن را بگیرند.

شریفی مقدم در ادامه به مطالبات پرستاران اشاره کرد و گفت: جامعه پرستاری کشور در بیش از سه سال گذشته، به دنبال تحقق مطالبات قانونی خود از قبیل اجرای قانون تعرفه‌گذاری، اجرای کامل قانون ارتقاء بهره وری و منظم شدن پرداخت مطالبات مزدی بوده است که نه تنها این مطالبات برآورده نشده بلکه طرح‌های ضد پرستاری وزارت بهداشت مانند طرح تربیت کمک پرستار یا طرح تربیت پرستار بیمارستانی، اوضاع شغلی پرستاران را بحرانی‌تر کرده‌است.

در بیانیه تسلیت یک تشکل کارگری عنوان شد؛

بهبود شرایط ایمنی کارگاهها خواست کارگران است/ خاک در چشم مردم نپاشند

یک تشکل کارگری ضمن بیان تسلیت شهادت آتش نشانان و کارگران ساختمان پلاسکو، از مسئولان خواسته است که قصور را برگردن افراد نیندازند.

به گزارش ایلنا، اتحادیه آزاد کارگران ایران با انتشار بیانیه ای به بازماندگان حادثه پلاسکو تسلیت گفته‌است.

در این بیانیه آمده است: امروزه دیگر در ربع اول قرن ۲۱ و بر متن رشد غول آسای تکنولوژی و قدرت خلاقانه انسان در بهبود شرایط ایمنی و زیست، حادثه و تصادف خواندن مرگ انسانها  و مدفون شدن آنان در زیر آواری از آهن داغ و آتش در ساختمانهایی همچون  پلاسکو، از طریق آدرس دهی فریبکارانه و انداختن تقصیر بر گردن قصور افراد، خاک پاشیدن در چشم مردم است.

در ادامه این بیانیه می‌خوانیم: تحادیه آزاد کارگران ایران با ابراز تاسف عمیق از جان باختن دو کودک کار در میان شعله های آتش و  دهها نفر از مردم و آتش نشانان در فاجعه ساختمان پلاسکو، این ضایعه دردناک را به خانواده های این عزیزان و مردم شریف و آزاده ایران تسلیت میگوید و اعلام میدارد: تمامی کسانی که در راس اداره یک جامعه، چنین حوادث و فجایع قابل پیشگیری را رقم می‌زنند، بایستی پاسخگو باشند.

حسن صادقی در گفت‌وگو با ایلنا:

جامعه کارگری حرمت‌شکنی مدیران وزارت بهداشت را پاسخ خواهد داد

در پی انتشار خبر خودداری چهار بیمارستان دولتی استان اصفهان از ارائه خدمات درمانی به بیمه‌شدگان سازمان تامین اجتماعی، رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری وزارت بهداشت را به اعمال آپارتاید درمانی برعلیه کارگران متهم کرد.

به گزارش خبرنگار ایلنا، به تازگی اعلام شده به دلیل تسویه نشدن بدهی سازمان تامین اجتماعی به دانشگاه‌های علوم پزشکی اصفهان در چهار بیمارستان دولتی «امین»، «الزهرا»، «چمران» و «فیض» این استان، ارائه خدمات درمانی به بیمه‌شدگان سازمان تامین اجتماعی متوقف شده است.

در این رابطه حسن صادقی با انتقاد از وضعیت پیش آمده، یادآور شد: برابر اصل 29 قانون اساسی و نیز مقررات سازمان بیمه سلامت، تمامی شهروندان شده از حق دستیابی به خدمات درمانی پایه برخودراند و هیچ شخصی حق ندارد، فرد بیمه شده‌ای را از برخورداری این حق اجتماعی محروم کند.

وی بابیان اینکه این اقدام مدیران منصوب دانشگاه علوم پزشکی استان اصفهان، مصداق آپارتاید در ارائه خدمات درمانی به شهروندان بیمه شده تامین اجتماعی است، افزود: اگر قرار بر چنین برخوردهایی باشد باید از این پس مدیران سازمان تامین اجتماعی نیز در برخورد با مراجعه‌کنندگان غیربیمه شده به مراکز درمان ملکی این سازمان تغییر رفتار دهند و براساس حجم بدهی‌های انباشته دولت، خدمات درمانی ارائه کنند.

این فعال کارگری به وزارت بهداشت توصیه کرد تا دست‌کم برای حفظ حرمت این وزارت خانه هم که شده، حرمت بیمه‌شدگان سازمان تامین اجتماعی را در سراسر کشور نگهدارد و بیش از این، افکار عمومی را به سود منافع خود تحریک نکنند.

صادقی افزود: این رفتار مدیران بیمارستان‌های دولتی استان اصفهان مغایر سوگند حرفه‌ای پزشکی است و جامعه کارگری ترجیح می‌دهد که آن را یک اشتباه سهوی قلمداد کند، به شرط آنکه مسئولان در وزارت بهداشت مربوطه هرچه زودتر به تعهدات قانونی خود عملکرده و از بابت این رفتار عذرخواهی کنند.

وی ادامه داد: اگر این اتفاق نیفتد و مدیران بیمارستان های یاد شده به برخورد آپارتاید گونه خود با بیمه شدگان تامین اجتماعی ادامه دهند، جامعه کارگری به این نتیجه خواهد رسید که یا مدیران ارشد وزارت بهداشت توانایی نظارت بر بخش‌های زیر مجموعه خود را ندارند و یا اینکه دستاویز جدیدی را برای دست‌اندازی به منابع درمانی سازمان تامین اجتماعی آغاز کرده‌اند.

صادقی افزود: در هر دو صورت اگر در رویه غیر قانونی به وجود آمده تغییری حاصل نشود، جامعه کارگری حرمت‌شکنی مدیران وزارت بهداشت را پاسخ خواهد داد.

وی بابیان اینکه لازم است مدیران وزارت بهداشت برای زیاده‌خواهی‌های خود حد و مرزی قائل باشند، افزود: حتی اگر ادعای آنها در مورد بدهکار بودن تامین اجتماعی درست باشد، بد نیست که این مدیران در مورد بدهی‌های انباشته شده خود به سازمان تامین اجتماعی نیز، اظهارنظر کنند.

وی با یادآوری از زمان تصویب قانون الزام، سازمان تامین اجتماعی بالغ بر 800 میلیارد تومان بابت به تصرف درآمدن 37 مرکز درمانی و بیمارستان متعلق به خود از وزارت بهداشت طلبکار است، افزود: این مبلغ جدا از بدهی 127 هزار میلیارد تومانی است که دولت از بابت سه درصد حق بیمه کارگران به سازمان تامین اجتماعی مقروض است.

صادقی در عین حال از معاومت درمانی سازمان تامین اجتماعی خواست تا در قبال این رفتار غیرحرفه‌ای مدیران بیمارستان‌های دولتی استان اصفهان موضع‌گیری درستی اتخاذ کرده و از حقوق قانونی بیمه‌شدگان این سازمان دفاع کنند.

یک فعال صنفی کارگران ساختمانی:

لزوم ثبت نام کارگران ساختمانی در سامانه خدمات رفاهی اطلاع رسانی شود

یک فعال صنفی کارگران ساختمانی می‌گوید: ثبت نام کارگران ساختمانی در سامانه خدمات رفاهی نیاز به اطلاع‌رسانی وسیع دارد.

علی یارمحمدی، عضو هیات مدیره کانون انجمن های صنفی کارگران ساختمانی کشور در گفتگو با ایلنا با اشاره به لزوم ثبت نام کارگران ساختمانی کشور در سامانه خدمات رفاهی گفت: در این زمینه مشکل اطلاع رسانی وجود دارد.

رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی بروجرد با بیان این که در شهرستان ها با پیامک به کارگران اطلاع می دهیم یا با آنها در فضای مجازی تماس می‌گیریم، افزود: عده زیادی از کارگران اطلاعی از این موضوع ندارند.

وی با بیان این که اگر کارگران ساختمانی در این سامانه ثبت نام نکنند، نمی‌توانند از خدماتی مانند بیمه بهره مند شوند، گفت: ثبت نام در این سامانه برای کارگران ساختمانی حیاتی است و بهتر است در این زمینه مراکز صدا و سیما در  استان‌ها وارد عمل شوند و به کارگران اطلاع‌رسانی کنند.

یارمحمدی در پایان تاکید کرد: ثبت نام در این سامانه رفاهی می‌تواند ابزاری باشد که علاوه بر ایجاد سهولت در خدمات رسانی به کارگران،  توسط آن، آمار واقعی اشتغال کارگران ساختمانی مشخص شود.  

کارگرانِِ "بی‌کار شده" می‌گویند:

آتش پلاسکو خیلی‌ها را از نان خوردن انداخت

اینکه می‌گویند تنها 4 هزار کارگر بی‌کار شده‌اند درست نیست... تامین اجتماعی در حساب و کتابش تنها بیمه‌شدگان شاغل در پلاسکو را لحاظ کرده و سایرینی که باوجود دریافت مزد بیمه نبوده‌اند را از قلم انداخته است.

 صبح یکشنبه (سوم بهمن ماه) برابر اعلان قبلی وزارت کار و سازمان تامین اجتماعی کارگران و کسبه ساختمان پلاسکو برای ثبت نام  دریافت مقرری بیمه بیکاری به اداره کار جنوب غرب تهران در خیابان 30 تیر مراجعه کرده‌اند؛ سنگینی شوک حادثه آتش‌سوزی پلاسکو به حدی است که می‌توان از روی چهره و رفتار نگران، این افراد را  از سایر افراد حاضر در اداره کار  تشخیص داد.

شاید ادامه امیدواری، این افراد را که در ظرف چند ساعت شاهد زیر رور شدن زندگی خود بوده‌اند هنوز سرپا نگهداشته و باقیمانده‌ همین حس آنها را در چهارمین روز بعد از حادثه به اینجا کشانده تا برای دریافت مقرری بیمه بی‌کاری اقدام کنند.

سالن شماره 6  اداره کار جنوب غرب تهران برای رسیدگی به وضعیت کارگران سابق ساختمان پلاسکو اختصاص داده شده است، فضایی تقریبا 60 متری مرکب از 5 اتاق که در طبقه اول ساختمان اداره قرار دارد و کارگران مراجعه‌کننده باید نفر به نفر، فرم در دست برای پیگیری بیمه بی‌کاری خود به همه این اتاق‌ها سرک بکشند.

تردد از اتاقی به اتاق دیگر تنها فرصتی است که این کارگران را برای لحظاتی به گفتگو می‌کشاند، گفتگویی که در آن صحبت اصلی، چگونه خلاص شدن از این بحران است.

نگرانی از پرداخت نشدن مقرری بیکاری به بیمه‌شدگان اختیاری

مردی حدودا 40 ساله که به اقتضای سن، موهای سرش فلفل نمکی شده است؛ تا چهار روز قبل که هنوز ساختمان پلاسکو سرپا بود به عنوان کارگر فروشنده در یکی از واحدهای تجاری آن مشغول کار بود، ظاهرا از بابت بیمه تامین اجتماعی مشکلی ندارد اما نگران است که چون بیمه‌اش اختیاری است، مقرری بی‌کاری به او تعلق نگیرد.

انگار اضطراب در صدایش جا خوش کرده و تبدیل به لحنش شده باشد؛ خطاب به اطرافیانش هستند، می‌گوید قبل از من چند نفر دیگر از همکاران پلاسکو برای فرم پرکردن اینجا بودند، همانها به من گفتند که تامین اجتماعی به بیمه شده اختیاری، مقرری بیکاری نمی‌دهد..... 

اما موضوع تعلق نگرفتن مقرری بیکاری به بیمه‌شدگان اختیاری محدود به این جمع نمی‌شود، در سایر اتاق‌ها هم هرجا که بتوان چند نفر را در کنار هم قرار داد، همین صحبت جریان دارد.

در یک قسمت چند کارگر شاغل در کارگاه‌های ساختمان پلاسکو نشسته‌اند و سرگرم پرکردن فرم بیمه بیکاری هستند،  نگرانی از برقرار نشدن بیمه بیکاری در میان آنها هم وجود دارد.

مرد جا افتاده دیگری که ظاهرا در روز آتش‌سوزی در محل ساختمان پلاسکو حضور داشته و تنها به دلیل ازدحام جمیعت حاضر در محل حادثه از حضور در محل کارش بازمانده است، با صدایی خسته اما معترض می‌گوید:  مگر می‌شود به بیمه‌شده اختیاری مقرری بیکاری نداد؟!  .... تا زمانی که ساختمان سرپا و کارگاه‌ها دایر بودند؛ من و 40 نفر دیگر در قسمت باربری ساختمان کار می‌کردیم و هر ماه از دستمزدمان حق بیمه کسر می‌شد ......

برای اثبات ادعا اوراق دسته شده بارنامه‌ها را به عنوان مدرک نشان داده و ادامه می‌دهد: من امروز تمام مدارکم را آورده‌ام.... و در شرایطی که الان هستم، نمی‌توانم هیچ عذر و بهانه‌ای را برای تعلق نگرفتن مقرری بی‌کاری قبول کنم.

مراجعه‌کنندگان سالن شماره 6 اداره کار جنوب غرب تهران فقط  کارگران سابق کارگاه‌های پلاسکو نیستند، تعدادی از کسبه‌ پیشین این ساختمان نیز در جمع آنها حضور دارند، اگر تا دیروز احوال کارگران با صاحب‌کاران مستقر در این ساختمان متفاوت بود؛ امروز حال و روز همه آنها خراب است و هرکدام به نوبت مشغول پرکردن فرم هستند.

جوان بلند قدی که معلوم نیست در زمان دایر بودن پلاسکو کارگر یا صاحب کار بوده است، با طعنه می‌گوید: بیمه بی‌کاری فایده‌ای به حال من ندارد قبلا مقرری بیمه بی‌کاری دریافت می کردم اما پس از چند بار که بازرسان تامین اجتماعی در نبودنم به خانه‌ام آمدند،  مقرری‌ام قطع شد و بعد  مجبور بودم تا مدتی با موتور مسافرکشی کنم.

یک ساعت به ظهر مانده‌است، در ساختمان اداره کار جنوب غرب تهران شمار کسانی که برای دریافت مقرری بی‌کاری مراجعه می‌کنند رو به افزایش است؛ جدا از بحث تعلق نگرفتن بیمه بیکاری به بیمه‌شدگان اختیاری شاغل در پلاسکو،  افرادی هم هستند که باوجود اشتغال در کارگاه‌های این ساختمان هرگز بیمه نبوده‌اند.

کارگران بیمه نشده پلاسکو به یکی-دو نفر محدود نمی‌شود، تنها کافی است که با دقت بیشتر به صحبت مراجعه‌کنندگان گوش کرد تا آنها نیز به خوبی به چشم بیایند.

یکی از این کارگران می‌گوید: اینکه می‌گویند تنها 4 هزار کارگر بی‌کار شده‌اند درست نیست... تامین اجتماعی در حساب و کتابش تنها بیمه شدگان شاغل در پلاسکو را لحاظ کرده و سایرینی را که با وجود دریافت مزد بیمه نبوده‌اند را از قلم انداخته است.....

کم‌توجهی به رعایت اصول ایمنی همه ما را بی‌کار کرد

یکی از کسبه سابق پلاسکو که در نزدیک او قرار دارد، جمله ناتمام را اینطور ادامه می‌دهد:  آماری که درباره تعداد بی‌کاران پلاسکو اعلام کرده‌اند حداقل از نظر من درست نیست. ساختمان پلاسکو تا زمانی که برپا بود 50 درصد از پوشاک و البسه کشور را تامین می‌کرد بنابراین شمار کارگران مرتبط با این ساختمان باید خیلی بیشتر از اینها باشد..... هر مغازه پلاسکو دست‌کم با دو کارگاه پوشاک در ارتباط بود.... که با یک حساب سرانگشتی از تعداد چرخ‌کاران، اتوکاران، برش‌کاران و کارگران بسته‌بندی این کارگاه‌ها می‌توان گفت که هر مغازه با معاش نزدیک به 100 خانواده در ارتباط بود.

یکی دیگر از کارگران پلاسکو می‌پرسد؛ حتی اگر با برقراری بیمه بیکاری، اعطای وام ارزان قیمت، استخدام‌ها و در نهایت ساخت بنای جدید در ظرف مدت دو سال به تمامی وعده‌های مسئولان مربوطه جامه عمل پوشانده شود، چه‌کسی امنیت معاش آنها را در طول این مدت تضمین خواهد کرد؟!

او ادامه می‌دهد:  تا قبل از این فاجعه در هر مغازه دست‌کم  200 میلیون تومان پول نقد، سفته چک و ارز بود و حالا کسبه نگران هستند که با توجه به این اتفاق دیگر نتوانند مطالبات خود را پیگیری کنند و همین بلای جان کارگرانی است که معاش خانواده‌های آنها از این راه تامین می‌شد....

شخص دیگری این گفتگو را اینطور ادامه می‌دهد: اگر به ما مقابله با حریق را آموزش می‌دادند امروز زندگی‌مان در آتش نسوخته بود.... کم‌توجهی نسبت به رعایت اصول ایمنی همه ما را بیکار کرد.

گزارش:  پیام عابدی، پانید فاضلیان

دام یک از اندام‌های انسان بیهوده‌اند؟

مجله دیجی کالا - حدیث جانی: در بدن انسان، اندام‌هایی وجود دارند که حضورشان اهمیت خاصی ندارد و بدون آن‌ها مشکلی ایجاد نمی‌شود.

 

این اندام‌ها گاهی حتی باعث آزار و اذیت و منشا درد هستند. شاید بتوانید به یکی دو مورد اشاره کنید اما تعداد این اعضای به درد نخور بیشتر از این‌هاست.

 

این ویدیوی جالب درباره‌ی اندام بی‌مصرف انسان است که توجه شما را به تماشای آن جلب می‌کنیم.

 

 

در صورت پخش نشدن ویدئو بر روی تصویر زیر کلیک کنید.

 

هایلایت (376)

برترین ها: جمله های زیبا، دلنوشته های دلنشین، اشعار ماندگار، پاراگراف های تاثیرگذار و بی‌نظیر از یک کتاب یا مقاله. همه این‌ها می‌تواند بهانه ای برای هایلایت کردن آنها در کتاب، مجله و یا ذهنتان باشد.

 

سعی کرده ایم در مجموعه مطالب "هایلایت" مجموعه ای گزیده و دلنشین از این مطالب را در اختیار شما قرار بدهیم.

 

شما نیز هایلایت های خود را برای ما از طریق نظرات ارسال کنید.

 

*****************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

71 سالگی دیوید لینچ، سینمایی از جنس جهان نامفهوم ما

برترین ها: دیوید لینچ، یکی از بهترین سینماگران جهان با آثار خود دنیایی ویژه خلق می‌کند که از مرزهای واقعیت فراتر می‌رود. فیلم‌های این سینماگر آمریکایی سرشار از نیرو و شور جوانی است و به سختی می‌توان باور کرد که او  ۷۱ ساله می‌شود.

 

 
دیوید لینچ، اگر چه یکی از بهترین سینماگران جهان محسوب می‌شود، اما در آفرینش هنری هیچ مرزی نمی‌شناسد. این هنرمند نوجو که روز ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ تولد هفتاد و یک سالگی‌اش را جشن می‌گیرد، برای هر عرصه‌ای از هنر مدرن حرفی برای گفتن دارد.

 

 
دیوید لینچ ۲۰ ژانویه ۱۹۴۶ در مونتانا دنیا آمد، اما کودکی او در سفرها و مهاجرت‌های پیاپی سپری شد. پدرش در حوزه زیست‌شناسی پژوهش می‌کرد و خانواده را با خود به ایالت‌های گوناگون آمریکا برد. از کودکی به همه زمینه‌های هنری علاقه‌مند بود، به ویژه نقاشی و عکاسی او را جذب می‌کرد. پس از پایان دبیرستان در ویرجینیا در دوره‌های گوناگون آموزش هنر شرکت کرد. 
 

گذار لینچ به هنر سینما به طور طبیعی و در امتداد علاقه او به نقاشی، مجسمه‌سازی و عکاسی تبلور یافت. در دهه ۱۹۶۰ چند فیلم کوتاه کارگردانی کرد که بیشتر به عکاسی و نقاشی متحرک با بهره‌برداری خلاقانه از موسیقی تکیه دارند. این فیلم‌های آوانگارد او را به عنوان هنرمندی خلاق و نوجو به شهرت رساندند.

 

 

 

لینچ در سال ۱۹۷۷ اولین فیلم سینمایی خود را به نام "کله پاک‌کن" کارگردانی کرد؛ فیلمی که یک داستان جنایی را با عناصر رؤیاگون و سورئال روایت می‌کند. فیلم برای تماشاگران عادی اثری غریب و نامفهوم بود، اما منتقدان با آن با هنرمندی نوجو آشنا شدند که نه برای دنباله‌روی، بلکه در جستجوی زبان و جهانی تازه به سینما آمده بود. نمایی از فیلم "کله‌پاک کن".

 

 

 
فیلم بعدی دیوید لینچ به نام "آدم فیل‌نما" که در سال ۱۹۸۰ به روی پرده رفت، گامی فراتر در دنیای غریب و رمزآلود دیوید لینچ بود که خصیصه اصلی سبک هنری او شناخته شد.

 

 
تبلور کامل این سبک را در فیلم "مخمل آبی" محصول سال ۱۹۸۶ می‌توان دید که هم تماشاگران عادی و هم منتقدان سینمایی را به تحسین وا داشت. در این فیلم از جمله ایزابلا روسلینی، بازیگر معروف ایتالیایی نقش‌آفرینی کرده است.

 

 
یکی از ساخته‌های دیود لینج در دهه ۸۰ میلادی "تل‌ماسه" است؛ اقباسی ادبی از رمانی به همین نام از فرانک هربرت. اگرچه این فیلم امروزه از دید برخی‌ها اثری کلاسیک محسوب می‌شود، اما در آن زمان با نقدهای خوبی روبرو نشد. "تل‌ماسه" که با بودجه‌ای ۴۰ میلیون دلاری ساخته شده بود، از لحاظ مالی نیز شکست خورد و تنها ۳۰ میلیون دلار فروش داشت.

 

 
فیلم بعدی دیوید لینچ به نام "از ته دل وحشی" (۱۹۹۰) با نمایش خشونتی افراطی انتقادهای فراوانی به دنبال داشت. پیام فیلم که از نهاد ناشناخته و پرابهام آدمی سخن می‌گفت، در صحنه‌های بغرنج و شلوغ گم شده بود. با وجود این کاستی، فیلم جایزه نخل طلایی، جایزه بزرگ جشنواره کن را برنده شد.

 

 
یکی از آثار موفق دیوید لینچ مچموعه تلویزیونی "توئین پیکس" است که در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ پخش شد. این مجموعه که در ژانر آثار جنایی و خیالی ساخته شده، موفقیت زیادی به دست آورد و در فهرست نشریه تایم از ۱۰۰ مجموعه تلویزیونی برتر تاریخ قرار دارد.  "توئین پکیس" توانست سه جایزه گلدن گلوب و دو جایزه امی را از آن خود کند.

 

 

 
فیلم‌های بعدی او "بزرگراه گمشده" (۱۹۹۷) و "جاده مالهالند" (۲۰۰۱) هستند که وجوهی از حال و هوای فلسفی روزگار را ترسیم می‌کنند و منتقدان آنها را آثاری "پسامدرن" ارزیابی کرده‌اند. لینچ در پوشش یا قالب روایتی جنایی و آکنده از اضطراب و تعلیق، فضایی خیالی خلق می‌کند که در آن افکار و تصاویر غیرقطعی و ناروشن جولان می‌دهند.

 

 

 
لینچ در طول چندین دهه فعالیتش جوایز زیادی به دست آورد و ۴ بار نیز نامزد دریافت جایزه اسکار بود. او در سال ۲۰۰۶ شیر افتخاری جشنواره فیلم ونیز به پاس یک عمر فعالیت هنری و دستاورهای سینمایی را دریافت کرد.

 

 
دیوید لینچ در سال ۱۹۹۹ فیلم "داستان استریت" را ارائه کرده است. این فیلم داست سفر واقعی مزرعه‌داری به نام الوین استریت را در گستره‌ی ویسکانسین و آیووا با ماشین چمن‌زنی روایت می‌کند.

 

 
دیوید لینچ تنها به سینما تعلق ندارد و برای خلاقیت و آفرینش هیچ مرزی نمی‌شناسد. این هنرمند نوجو در هفتاد و یک سالگی نیز برای هر عرصه‌ای از هنر مدرن حرفی برای گفتن دارد: از عکاسی و نقاشی تا معماری و موسیقی.

 

 

راسپوتین چگونه کشته شد؟

برترین ها: صد سال پیش، گریگوری راسپوتین، دهقان‌زاده‌ صوفی‌مسلکی که دربار تزار روسیه را مسحور خود کرده بود، به دست دشمنان اشرافی‌اش کشته شد. آرتم کرچتنیکوف از بی‌بی‌سی روسی نگاهی انداخته به قتل دلخراش راسپوتین که نشان می‌دهد بعضی جزئیات داستان بیشتر افسانه است تا واقعیت.

راسپوتین یکی از مشهورترین چهره‌های تاریخ روسیه است. او صوفی‌مسلکی بود اهل توبولسک در سیبری که نامش همواره با رسوایی و بی‌آبرویی عجین است.

 

راسپوتین چه در دوران زندگی‌ چه پس از مرگ بحث‌انگیز بود. هم «مرد مقدس» می‌خوانندش، هم مثل پیوتر استولیپین، نخست‌وزیر اصلاح‌طلب معاصرش، «افعی».

سال ۱۹۱۴ که جنگ جهانی اول آغاز شد، موجی در روسیه راه افتاد که می‌گفتند «نیروهایی پلید دور تخت سلطنت را گرفته‌اند». امپراتریس الکساندرا، همسر تزار نیکلای دوم، معتقد بود راسپوتین قدرت شفا دارد و می‌تواند مشکل کم‌خونی پسرش الکسی، نایب تزار، را حل کند.

حامیان اتحاد روسیه و فرانسه که رؤیای‌شان شکست نظامی آلمان بود، معتقد بودند راسپوتین سیاست خارجی روسیه را بی‌اعتبار می‌کند. راسپوتین اوایل سال ۱۹۱۴ به یک روزنامه‌نگار ایتالیایی گفت: «به امید خدا جنگ نمی‌شود. و من دوباره سرم شلوغ می‌شود.»

 

 

خانواده سلطنتی رومانوف (چپ به راست): اولگا، ماری، تزار نیکلای دوم، تزارینا الکساندرا، آناستازیا، تزارویچ الکسی، و تاتیانا

 

قرارهای شبانه

آنچه در واپسین لحظه‌های زندگی راسپوتین رخ داد همچنان در هاله ای از‌ ابهام است. او چرا به قصر پرنس فلیکس یوسوپف در سنت پترزبورگ رفت؟آن‌طور که دو تن از قاتلان، یعنی پرنس یوسوپف و ولادیمیر پوریشکویچ، از نمایندگان پارلمان، می‌گویند، شب ۳۰ دسامبر ۱۹۱۶ یوسوپوف به بهانه اینکه همسرش، ایرینا، می‌خواهد راسپوتین را ببیند، دنبال او رفت. حال آنکه ایرینا در ملک دیگر یوسوپوف‌ها در کریمه بود. یوسوپوف بعدها گفت آن شب راسپوتین را به زیرزمین خانه برده و شیرینی زهرآلود داده. اما راسپوتین مسموم نشده و می‌خواسته به طبقه بالا برود و ایرینا را ببیند.

در همین حال، هم‌دستان یوسوپوف بالای زیرزمین سروصدا می‌کردند انگار که مهمانی است. حتی با گرامافون آهنگ آمریکایی یانکی دودل هم پخش می‌کردند. اما کل این روایت نامحتمل به نظر می‌رسد.

 

 

 پرنس فلیکس یوسوپوف و همسرش، پرنسس ایرینا الکساندروونا (حدود سال ۱۹۲۵)

 

دسیسه سیاسی

راسپوتین درس نخوانده بود اما احمق نبود. یوسوپوف‌ها بسیار ثروتمند بودند. ایرینا از خاندان سلطنتی بود. بعید است راسپوتین فکر کرده باشد به این راحتی می‌تواند اغوایش کند. آن‌طور که ماریا، دختر راسپوتین، می‌گوید، الکساندر پروتوپوپوف، وزیر کشور روسیه، به راسپوتین هشدار داده بود که گروهی نقشه کشیده‌اند او را بکشند. وزیر کشور توصیه کرده بود او چند روزی در انظار عمومی ظاهر نشود. اما راسپوتین گفته بود «دیگر دیر شده است».

بنابراین معلوم نیست چرا به خانه یوسوپوف رفته بوده. بعید است برای مهمانی و رقص و موسیقی رفته باشد.

 

آن روزها در روسیه شایع شده بود که امپراتریس الکساندرا و پروتوپوپوف می‌خواهند پارلمان روسیه (دوما) را منحل کنند و پس از اعلام وضعیت فوق‌العاده درخواست صلح بدهند. عجیب نیست که یوسوپوف به راسپوتین گفته باشد قراری با نزدیکان و متحدان امپراتریس ترتیب داده - و به این ترفند او را به خانه‌اش کشانده باشد. اما از اینجا به بعد داستان - یا دستکم روایت قاتلان - بیشتر به فیلمنامه فیلم‌های ژانر وحشت می‌ماند.

آن‌طور که می‌گویند، چون زهر اثر نکرد، یوسوپوف اسلحه کشید و به راسپوتین شلیک کرد. اما راسپوتین مانند یک هیولا از جا بلند شد و یوسوپوف را تا حیاط دنبال کرد. اینجا بود که پوریشکویچ از پشت سر چهار بار به راسپوتین شلیک کرد و او را به زمین انداخت.

اما ماجرای شیرینی زهرآلود چیست؟ کسانی که راسپوتین را از نزدیک می‌شناختند می‌گفتند او اساسا چیزهای شیرین نمی‌خورده. معتقد بوده به قدرت‌های فرابشری‌اش آسیب می‌زند. در تحقیقات پس از مرگ، نگهبان‌های خانه یوسوپوف گفتند صدای چهار گلوله پشت‌هم شنیده‌اند. پزشک قانونی هم علت مرگ را خون‌ریزی شدید به خاطر اصابت گلوله به شکم اعلام کرد.

 

 کاخ یوسوپوف از بناهای دیدنی سنت پترزبورگ در کناره رود مویکا است

 

افسانه غرق شدن

روایت‌ها در مورد پیراهنی که راسپوتین هنگام مرگ به تن داشته متناقض است. بعید نیست اساسا پیش از آنکه کت خزش را در بیاورد کشته شده باشد. می‌ توان تصور کرد که قاتل یا قاتلان به محض ورودش به خانه از فاصله خیلی نزدیک به او شلیک کرده باشند. دستکم پنج نفر از اشراف روسیه به سرکردگی پرنس یوسوپوف در این قتل دست داشتند. هرچند بعضی‌ها معتقدند تعداد کسانی که از نقشه قتل مطلع بوده‌اند بیش از این بوده است.

از دیگر داستان‌ها درباره مرگ راسپوتین این است که او به ضرب گلوله نمی‌مرده، و نهایتا مجبور می‌شوند در آب یخ‌بسته غرقش کنند. اما در نتیجه کالبدشکافی آمده: «نشانی از غرق شدن نیافتیم. راسپوتین پیش از آنکه به آب انداخته شود مرده بوده.»

یوسوپوف پس از انقلاب بولشویکی ۱۹۱۷ به پاریس رفت و در ۸۰ سالگی مرد. پوریشکویچ سال ۱۹۱۸ در پتروگراد (اسم اول سنت پترزبورگ پس از انقلاب بولشویکی) دستگیر شد. کمی بعد به دستور فلیکس دزرژینسکی، رئیس پلیس مخفی، آزاد شد و سال ۱۹۲۰ در جریان جنگ داخلی روسیه از حصبه مرد.

آشوب دوران انقلاب و خشونت بلشویک‌ها پس از انقلاب خیلی‌ها را یاد ادعای راسپوتین انداخت که گفته بود «من نباشم همه چیز فرومی‌ریزد.» راسپوتین البته قتل خودش را هم پیش‌بینی کرده بود. در نامه‌ای به تزار نیکلای دوم نوشته بود اگر اشراف بکشندش، سلطنت از بین می‌رود.حدود دو سال پس از مرگش (در سال ۱۹۱۸)، انقلابی‌های کمونیست همه خانواده تزار را کشتند.

حسنعلی منصور چرا ترور شد؟

وب سایت تاریخ ایرانی: حسنعلی منصور اردیبهشت ۱۳۰۲ هجری شمسی در تهران به دنیا آمد. پدرش رجبعلی منصور  (وزیر و نخست‌وزیر معروف عصر پهلوی) و مادرش دختر حسن رییس ظهیرالملک (حکمران و دولتمرد عصر قاجار و پهلوی) بود. پدر او ملقب به منصورالملک در آخرین ماه‌های سلطنت رضاشاه به صدارت رسید و در دوران محمدرضا پهلوی هم در رأس دولت قرار گرفت. حسنعلی هم در جوانی به تأسی از پدر وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شد و پس از پایان دوران تحصیل و اخذ مدرک لیسانس حقوق و علوم سیاسی از دانشگاه تهران، کار دولتی خود را آغاز کرد و با پشتوانه قوی خانوادگی مدارج ترقی را طی کرد.

 

منصور که به زبان‌های فرانسه، انگلیسی و آلمانی آشنایی داشت، مدتی دبیرکل شورای عالی اقتصاد شد و مدتی نیز وزیر کار بود. وی پس از آن به پست معاونت نخست‌وزیر و سپس ریاست دفتر مخصوص وزیر امور خارجه رسید. منصور پس از یک ازدواج ناموفق، با فریده امامی نوه دختری حسن وثوق (وثوق‌الدوله) ازدواج کرد و با خانواده‌های متنفذ وثوق، قوام، امینی و... هم نسبت فامیلی پیدا کرد.

 

منصور همچنین اولین دبیرکل حزب ایران نوین بود و پس از احراز پست نخست‌وزیری بجای امیر اسدالله علم، قصد انجام اصلاحات و تغییراتی را داشت، به همین منظور تلاش می‌کرد با روحانیت از در سازش درآید اما طرح لایحه کاپیتولاسیون مسیر فعالیت سیاسی و زندگی وی را تغییر داد. حسنعلی منصور دومین نخست‌وزیر دوران انقلاب سفید شد. در همین دوره بود که طرح لایحه کاپیتولاسیون (اعطای حق قضاوت کنسولی) به اتباع آمریکایی مطرح شد.

 

منصور حامی بزرگ این طرح بود و با جدیت لایحه کاپیتولاسیون را پیگیری می‌کرد. وی این لایحه را به مجلس برد تا آن را به تصویب برساند و علیرغم مخالفت‌های مردمی و اعتراض جامعه روحانیت و در صدر آن‌ها امام خمینی که در جمع مردم قم سخنرانی تاریخی علیه کاپیتولاسیون ایراد کرد، سرانجام موفق شد این لایحه را به تصویب برساند. تصویب کاپیتولاسیون خشم مردم را برانگیخت و باعث شد نقشه ترور منصور توسط هیات‌های موتلفه اسلامی برنامه‌ریزی شود. نقشه‌ای که در روز اول بهمن ۱۳۴۳ به اجرا درآمد.

روایت شهید عراقی از ترور منصور

حاج مهدی عراقی که به همراه شهیدان بخارایی، نیک‌نژاد، صفار هرندی و امانی جزو گروه ترور منصور بود و در محاکمات ابتدا به اعدام و سپس حبس ابد محکوم شد، درباره روز ترور می‌گوید: «... چهار نفر از این برادر‌ها مسلح بودند، که در هر قسمتی که هر کدامشان زود‌تر با منصور برخورد کردند او مبادرت به عمل بکند... نزدیکی‌های ساعت ۱۰ بود که ماشین منصور از قسمت شاه آباد وارد میدان بهارستان می‌شود و به طور عمودی جلوی درب مجلس می‌ایستد،‌‌ همان درب بزرگ.

 

قبل از اینکه شوفر بیاید پایین، برگردد بیاید این‌ ور درب را باز بکند، خود منصور درب را باز می‌کند و می‌آید بیرون... ‌آقای بخارایی هم از قسمت جنوب به طرف شمال داشت می‌آمد، [منصور] که درب را باز می‌کند و می‌آید، به فاصله دو متر بین این دو تا فاصله بوده، گارد محافظ با دو تا ماشین بنز ایستاده بودند، هنوز گارد محافظ پیاده نشده بودند، اسلحه هم لای دفترچه بود، آن دفترچه که دستش بوده، اسلحه هم لای آن بوده، به مجرد اینکه منصور می‌آید پایین اسلحه را‌‌ همان جوری که دستش بوده تیر اول را شلیک می‌کند که می‌خورد به شکم منصور، منصور که دولا می‌شود تیر دوم را می‌زند پس گردنش، تیر سوم را که می‌خواهد بزند [گارد محافظ می‌‌زنند زیر دستش]، اسلحه می‌پرد بالا.

 

 

بخارایی را آنجا می‌گیرند. وقتی می‌گیرند آقای نیک‌نژاد از آن ور ماشین شروع می‌کند به تیراندازی کردن، گارد فرار می‌کند، آقای بخارایی هم فرار می‌کند. سربازهایی که دم مجلس بودند صدای تیر را که می‌شنوند، می‌آیند بیرون نیک‌نژاد را می‌گیرند. نیک‌نژاد می‌گوید من نبودم، [او آنجاست] دارد می‌رود، [و برای فریب آن‌ها وسط میدان را نشان می‌دهد] آن‌ها بر می‌گردند می‌بینند که یکی وسط خیابان دارد فرار می‌کند، نیک‌نژاد را ولش می‌کنند که آن هم می‌پرد توی تاکسی، نیک‌نژاد از آن ور می‌رود. آقای بخارایی هم چون زمین یخبندان و سُر بود، سُر می‌خورد زمین، (می‌خورد زمین)، چند تا پلیس که عقبش کرده بودند می‌گیرند او را آنجا و می‌آورند کلانتری بهارستان.»

امام فتوای ترور منصور را نداد

یکی از مسائلی که در سال‌های بعد همواره پیرامون مساله ترور منصور مطرح بود، این است که هیات‌های موتلفه با حکم شرعی (فتوا) دست به ترور منصور زدند اما با وجود اینکه آن‌ها در آن زمان به عنوان پیروان امام خمینی شناخته می‌شدند، این فتوا از سوی امام خمینی صادر نشده و وی حتی صریحاً با چنین اقدامی مخالفت کرده بود.

آیت‌الله محی‌الدین انواری که از سال ۱۳۴۴ تا سال ۱۳۵۶ به جرم مشارکت در قتل حسنعلی منصور و همراهی با گروه‌های مؤتلفه اسلامی در زندان بود، درباره چگونگی اعلام مخالفت امام با ترور نخست‌وزیر روایت جالبی دارد: «آقای اسلامی در شورای مرکزی مؤتلفه بود. من در شورای روحانی بودم. از طرف شورا می‌آمد. در مسأله منصور آقای صادق امانی آمد منزل ما و گفت: با اعلامیه کار درست نمی‌شود. این هنوز زمان اسدالله علم بود. صادق می‌گفت: علم را بکشیم. چند سؤال کردم و گفتم:‌ چه می‌خواهی؟

 گفت: از آقا بپرسید که ما مجازیم بزنیم؟

 گفتم: کسی هست که بزند؟

 گفت:‌ آری، هستند جوان‌هایی که این کار را بکنند.

 من گفتم: این تبعاتی دارد، دستگیری دارد، اعدامی دارد.

 باز گفتم‌: کسانی هستند؟

 گفت: آری.

 گفتم: «باعث امیدواری است» که بعد همین جمله زمینه‌ محاکمه ما شد.

 

 

 

آقای یدالله جلالی‌فر تجارت‌خانه داشت. به من می‌گفت: ‌ کی قم می‌روی؟ من می‌خواهم حاج آقا را ببینم. بعد از نماز مغرب و عشا راه افتادیم به سوی قم. او پول آورده بود. یازده شب رسیدیم. ساعت دوازده رفتیم خانه آقا. دیدم در بیرونی، خلخالی، آقا مصطفی و توسلی صحبت می‌کردند. از دیدن من تعجب کردند. گفتم‌: می‌خواهم آقا را ببینم. آقا مصطفی رفت آقا را بیدار کرد. رفتم خدمت حاج آقا که لب تخت نشسته بود.

 

جلالی‌فر هم آمد دست حاج آقا را بوسید. آقا از ایشان پرسید چه لزومی داشت این وقت شب بیایی؟ آقای انواری هم وکیل من بود. جلالی‌فر گفت: بله ولی می‌خواستم خدمت شما برسم. امام هم پول را قبول نکرد و گفت: با ایشان حساب کنید که‌‌ همان جا ما این کار را کردیم. بعد حاجی رفت. عذر خواستم که برای این کار نیامدم. بعد مسأله را طرح کردم. مؤتلفه می‌خواهند دست به اقدامات تند بزنند. می‌گویند دوره اعلامیه گذشته است، باید یک کاری کرد. امام اول یک داستان تعریف کردند. فرمودند یکی از دوستان ما اینجا آمد و اسلحه‌اش را درآورد و گذاشت جلو من و گفت: ‌من فردا دیداری با علم دارم. اگر اجازه بدهید علم را در دفترش می‌کشم. به او گفتم: نه، ما تازه اول کارمان است. خواهند گفت این‌ها منطق ندارند. بگذارید این‌ها را به مردم بشناسانیم. باید بگوییم این‌ها فساد آورده‌اند و ادعای اصلاحات دارند.

 

بگذارید بشناسانیم آرام آرام. بعد مردم تکلیف خود را می‌دانند. معین نکنید. صبح مکلف هستی بروی تهران و بگویی این کار را نکنید. این شب پنجشنبه بود. شب را به تهران برگشتیم. سر راه رفتم محل تجارت صادق امانی. خودش نبود. پرسیدم حاجی کجاست؟ گفتند رفته سرکشی به چند جا بکند. در راه او را دیدم و پیغام امام را دادم و گفتم: ایشان مرا تکلیف کرده که نکنید، به ما ضرر می‌زند.

این بود تا اینکه اسدالله علم سقوط کرد. بعد حسنعلی منصور آمد سر کار؛ وضعیت تغییری نکرده بود. امام کار‌هایش را می‌کرد و مؤتلفه اعلامیه می‌داد؛ تا ماه رمضان رسید. صبحی بود کتابدار کتابخانه مجلس (آقا بهاء دایی من) به من زنگ زد: خبر داری؟

 گفتم: چه؟

 گفت: منصور را زدند. مگر شما خبر ندارید؟

 گفتم‌: اصلا خبر ندارم. روزنامه‌ها در آمد. چند اسم بود که از دوستان ما هستند. کم کم در آمد که مؤتلفه این کار را کردند در شاخه نظامی. بخارایی، مرتضی نیک‌نژاد، صفار هرندی و صادق امانی (۳۳ یا ۳۴ ساله بود).

با اینکه طبق روایت آیت‌الله انواری، امام صریحاً با ترور نخست‌وزیر مخالفت کرده بود اما هیات‌های موتلفه با این وجود می‌گویند برای ترور منصور حکم شرعی داشته‌اند. از آن جمله حبیب‌الله عسگراولادی، دبیرکل سابق حزب موتلفه اسلامی است. عسگراولادی صدور فتوای قتل منصور را منتسب به آیت الله میلانی می‌داند و می‌گوید: «شهید حاج صادق امانی در بیانات خود به کرات قبل از دستگیری و در زندان قبل از شهادت اظهار می‌داشتند که فتوای قتل منصور را آیت‌الله میلانی و تعدادی دیگر از مجتهدان صادر فرمودند که شاخه ‌اجرایی هیأت‌های مؤتلفه آن را عملی ساختند...»

مرگ منصور پنج روز پس از ترور

حسنعلی منصور بلافاصله پس از ترور در مقابل مجلس شورای ملی به بیمارستان پارس انتقال داده شد. فردای آن روز شش جراح آمریکائی، انگلیسی و فرانسوی برای معالجه نخست‌وزیر رو به احتضار به تهران دعوت شدند و در روز سوم بهمن ماه پزشکان ایرانی، آمریکایی، انگلیسی و فرانسوی خبر از بهبودی حال حسنعلی منصور دادند. پس از اعلام این خبر شاه و فرح در بیمارستان پارس از حسنعلی منصور عیادت کردند اما در روز ۵ بهمن بار دیگر حال وی رو به وخامت گذاشت و صبح روز ششم بهمن ماه بود که حسنعلی منصور در اثر شدت خون‌ریزی درگذشت و در پی مرگ وی، امیرعباس هویدا وزیر دارایی به حکم شاه مأمور تشکیل کابینه شد.

عوامل ترور منصور یعنی محمد بخارایی، مرتضی نیک‌نژاد، صفار هرندی و صادق امانی پس از این واقعه، بازداشت، محاکمه و به اعدام محکوم شدند. حکم آن‌ها در بامداد روز ۲۶ خرداد سال ۴۴ به اجرا درآمد. دیگر مرتبطان پرونده از جمله حاج مهدی عراقی، محی‌الدین انواری و عسگراولادی هم به حبس‌های طویل‌المدت محکوم شدند.

'ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت'؛ هشتاد و سومین سالمرگ عارف قزوینی

برترین ها: دوم بهمن ماه امسال، هشتاد و سومین سالروز مرگ ابوالقاسم عارف قزوینی، شاعر و ترانه سرای انقلابی و نامدار ایران است.

همزمان با عارف با شاعران ریز و درشت دیگری روبرو می شویم که بعضی هاشان حتی توانایی های شاعرانه بیشتری داشته و جانبدار مشروطه نیز بوده اند ولی هیچ کدامشان از نظر وجاهت ملی به پای عارف نرسیده اند.

 

رضازاده شفق که با عارف نزدیک بوده و مقدمه مبسوطی نیز بر دیوان او نهاده است می گوید: "در دوره انقلاب مشروطه هیچ قلم و هیچ نطقی نتوانست دل مردم را مانند سخنان عارف به لرزه درآورد."

سعید نفیسی که او نیز با عارف معاشر بوده، می گوید: این مرد گویی ماموریت و رسالت آسمانی داشت. هیچ سخنی مانند سخن او در دل ها راه نیافته و این همه بر سر زبان ها نگشته است. روح مردم ایران کاملا در دستش بود..."

چنین مردی با چنین نیروی شگفت انگیز اجتماعی، می بایست سرنوشتی غیر از آن چه نصیبش شده، می داشت. ولی سرخوردگی های سیاسی و تنگدستی های مالی فرجام بغایت غم انگیزی برای او فراهم آورد. عارف به مرگی نابهنگام در ۵۲ سالگی درگذشت.

 

سرخوردگی ها

روشن است که بزرگ ترین سرخوردگی عارف از آشفته بازار سیاسی دوره مشروطه نصیب او شده است. او که همیشه مژده دوره سعادت را می داد، همیشه ظلم را به گردش آسمان نسبت می داد، حالا می دید که ریشه ظلم ها و بدبختی ها زمینی است.

"یوسف مشروطه ز چَه برکشیدیم/ آه که چون گرگ خود او را دَریدیم"

شفق می گوید: "عارف هنگامی که از سُکران شوری که در سر داشت بیدار شد، تازه دریافت که لیس فی الدار غیرهُ دیار! مقدار بسیار معدودی که حقی و حقیقتی داشتند، نیست و نابود شدند و مابقی که در لباس میش جلوه کرده بودند گرگ هایی شدند و از هر سو روی آوردند."

"یاران شدند بدتر از اغیار و گو به دل/ کای یارِ غار، صحبت اغیارم آرزوست"

با پیش آمدن جنگ جهانی اول، جریان های مختلف سیاسی نیز در ایران شکل تازه ای گرفت. ملیون علیه روسیه و بریتانیا برانگیخته شده و جانبدار آلمان و عثمانی شدند. امیدی تازه در دل عارف رویید و به آن ها پیوست و با مهاجران به استانبول رفت و به اتحاد اسلام اندیشید که آن روزها مد شده بود. اما سرخورده شد و بازگشت.

 

 

بر سرخوردگی ها همچنان افزوده می شد. در وطن نیز کاسه همان کاسه بود و آش همان آش. در نامه ای برای یکی از دوستان خود نوشت: "به هر کجا که روی آسمان همین رنگ است. تنها جایی که نرفته ام قبرستان است و فعلا در خیال آن هستم!..."

در این میان برپایی دو قیام تازه در دو نقطه ایران، شاعر سرخورده را دلگرم ساخت. قیام شیخ محمد خیابانی در آذربایجان و قیام محمد تقی خان پسیان در خراسان. ولی هر دوی اینان به گفته شفق، نشانه تیر کینه ورزان شدند و به قافله بزرگ شهدای راه آزادی ملحق گردیدند. نتیجه سرکوب این دو قیام و کشتار رهبران آن، عارف را بازهم بیشتر در مغاک ناامیدی فرو برد. او که به خراسان رفته و گویا به چشم خود سر بریده قبله تازه آمال خود را دیده بود این رباعی نومیدانه را سرود:

"این سر که نشانه سرپرستی است/ آزاد و رها ز قید هستی است

با دیده عبرتش ببینید/ کاین عاقبت وطن پرستی است"

به نظر می رسد که با نگاه به مجموعه این سرخوردگی های سیاسی، بدبینی ها و انزواجویی های بعدی عارف را می توان توجیه کرد و به قول شفق عجیب نیست که همه شبان و روزان عمر عارف به ناله و ندبه گذشته باشد. این ناله و ندبه تنها از او نبود. از جامعه ای حیران و سرخورده بود.

اگر تنگدستی های طاقت فرسای مالی را بر سرخوردگی های سیاسی- اجتماعی عارف بیفزاییم گمان می کنیم به نتیجه ای فراتر از بدبختی می رسیم.

شاعر و ترانه سرای بزرگ مشروطیت هیچگاه نتوانسته سرپناهی مستقل برای خود فراهم کند. در تهران یکی دو تن از اعیان و اشراف که او را برای گرما بخشیدن به محافل شبانه می خواستند، جایی برای سکنی در اختیار او می گذاشتند.

در همدان نیز که اقامتگاه سال های آخر عمر او بود، همین وضعیت برقرار بود. شهردار همدان او را در خانه خود پناه داده بود. دو سه سال زندگی در همدان را باید دوزخی به شمار آورد. با شدت گرفتن بیماری مالاریا، بر تنگدلی ها و تنگدستی های او افزوده شده بود. در نامه کمتر انتشار یافته ای که عارف برای میرزا ابراهیم خان ناهید، مدیر روزنامه ناهید نوشته، شدت گرفتن بیماری خود را ترسیم کرده است:

"...اغلب بستری افتاده، در تمام این پنج شش ماه سه مرتبه آن هم برای رفتن به حمام و رفع کثافت بیرون رفتم...یک مرتبه هنوز داخل حمام نشده دچار لرز و نوبه شده و با نهایت سختی و بدبختی خود را به پایه کرسی رساندم و چنان افتادم که توان برخاستن نبود. خدا تمام کند. زندگی تمامم کرد!..."

 

با این همه بخت با عارف یار بود که پزشک معروف همدان، بدیع الحکماء به او عشق می ورزید و نه تنها به سلامتی اش می رسید که به گونه ای که به او برنخورد، نان و آبی نیز برایش فراهم می آورد. خودش گفته است: "بدیع الحکماء ماه هاست روزانه از جیب خود یک چارک گوشت می خرد و به منزل من می فرستد. کلفتم جیران آن را بار می کند، آبش را من و او ترید می کنیم و می خوریم و گوشت و استخوانش را به سگ ها می دهیم!..."

اطرافیان او به او گفته اند تو چرا از هنرت استفاده مادی نکرده ای- و نمی کنی؟ و او پاسخ داده است که "یک کمپانی صفحه پرکنی از مصر نماینده فرستاده بود...تا تمام تصنیف هایی را که خوانده ام ضبط نمایند و در قبالش ۱۰۰ هزار تومان به من بدهند، حاضر نشدم و به آن ها گفتم: شما علی را در تاریکی دیده اید! من یک شاعر و موسیقیدان ملی هستم نه آوازخوان قهوه خانه ها و رستوران ها!..."

از این گفته عارف می توان دریافت که در ذهن او، پر کردن صفحه نیز ارزشی برابر با خواندن در قهوه خانه ها داشته و با استغنای طبع او سازگار نبوده است. حال آن که همزمان با او خوانندگان و موسیقیدانان برجسته دیگری بودند که صدا و نغمه خود را به ضبط می سپردند و این کار را خلاف شان انسانی و هنری خود تلقی نمی کردند.

 

دیدار با نویسنده بزرگ

عارف در همان نامه ای که برای ناهید فرستاده از دیدار خود با محمد علی جمالزاده، در همان حال و هوای تنگدلی و تنگدستی یاد کرده است. جمالزاده اصرار داشته در سفر زمینی به ایران که از کرمانشاه و همدان می گذشته، با عارف نیز دیدار کند.

 

عارف هم که سال ها اشتیاق زیارت او را داشته به هر زحمت و جان کندنی بوده، صبح به موقع خود را رسانده، منتظر مانده تا او سر و صورت خود را شسته، وارد اتاق یا سالن پذیرایی شده و او را از انتظار زیارت خود بیرون آورند.

 

ولی نویسنده پس از ورود عارف را در آن وضعیت تکیده بیماری نشناخته و انتظار عارفی را که انتظار نداشت او را به این روزگار سیاه ببیند، می کشیده است. عارف می گوید: "گفتم، آقا جان خود من هم انتظار این که خودم را به این روز ببینم، نداشتم. ولی روزگار از این شیرین کاری ها زیاد دارد." جمالزاده وقتی عارف را شناخته به قدری گریه کرده که همسرش و رفیق اروپایی اش که بعد وارد اطاق شده اند، مات و مبهوت مانده اند.

عارف می گوید: "آن وقت فهمیدم که در این ده پانزده سال چه قدر باید فرق کرده باشم..."

 

عارضه های دیگر

پیوند تنگدلی و تنگدستی به نظر می رسد که عارضه های روانی ویژه ای را نیز برای عارف فراهم آورده باشد. بد خلقی و ترشرویی از یک سو و خیالپردازی های عجیب و غریب از جمله این عارضه هاست.

بدبینی ها و بد خلقی ها طبعا دوستان را از دور او پراکنده و انزوای او را ژرف تر ساخته است. عارف خود می گوید: "آخر این چه بدبختی است که دامنگیر من شده است. فرمانفرما با من بد، سلیمان میرزا هم بد، قوام السلطنه بد، تقی زاده هم بد، نصرت الدوله بد، ملک الشعراء هم بد، مرتجع و آزادیخواه هر دو دشمن من!..."

 

خیال پروری ها نیز از یک سو او را به خود ستایی کشانیده و از سوی دیگر به وحشت از خویش. در مورد اول: "مادر ایران قرن ها مانند من پسری به وجود نخواهد آورد. زیرا طبیعت چهار پنج چیز تنها به من داده. خیلی به ندرت واقع می شود که یک نفر هم استاد موسیقی باشد، هم خواننده بی نظیر، هم اول آهنگساز یعنی مبتکر در آهنگ، هم شعر ساز و هم گذشته از این ها به قدری علاقمند به وطنش باشد که جان خود را این طور در راه آن تمام کند...!"

مورد دوم: "خیال من قاتل من است. و الا ممکن نبود من به این زودی ها این طور از پا درآمده و از دست بروم...مرا خیال کشت. همان خیالات شوم و ننگینی که نمی توانم به زبان بیاورم. همان خیالاتی که مانع است از این که یک هفته بتوانم با رفیق شفیقی وقت بگذرانم...همان خیالاتی که مرا گوشه نشین کرد..."

نفرت از همه کس و همه چیز دستاورد مشترک همه این عارضه هاست: "با روح نفرتی که از گفتن و خواندن شعر پیدا کرده ام، حتی از خواندن کلیات شیخ و دیوان خواجه و شاهنامه فردوسی هم که این ها برای هر ایرانی به منزله کتب آسمانی است پرهیز می کنم..." با آن که در بستر بیماری افتاده، با وجود مزاج علیل، مردمان ساده کوچه و خیابان را هم مشمول نفرت خود می سازد. همین مردمی که گناه جن و انس را در دوره زندگانی جغد آسای خود، به ریختن چند دانه اشک با ریا پاک می کنند و در آخرین نفس هم منتظرند که یک مرتبه درِ بهشت به روی آن ها باز شده و به مجرد دخول مشغول پریدن و چریدن گردند...!"

 

مرگ ژیان

عارف در همدان پیش از مرگ با یک ضربه روانی دیگر نیز روبرو شد. ژیان، سگی که مونس و همدم شبانه روزی او بود و گوشت و استخوان آبگوشت او را می خورد، مُرد و به قول سعید نفیسی "شاعر بزرگ از این مصاحبت نیز محروم ماند." ژیان قرار بود که حق دخالت در کار مرده ولی‌نعمت خود را هم به این مردمان حق نشناس ندهد، ولی خود پیش از ولی‌نعمت قالب تهی کرد! گفتنی است که عارف آن چنان به ژیان دلبسته بود که تصنیفی برایش ساخت که به عنوان بیست و هشتمین تصنیف در دیوان او به ثبت رسیده است.

"ژیان هاف هافو هاف کن ببینم/برای هاف سینه ای صاف کن ببینم

پس از هاف هاف بخوان هاف با قرائت/ اداء از مخرج ناف کن ببینم

نجس شیخ است الحق یا تو این جا؟/ قضاوت روی انصاف کن ببینم!"

 

سرانجام زمان رهایی فرا می رسد. بدیع الحکماء در گزارشی که برای محمد رضا هزار دوست نادیده عارف می فرستد از جمله نوشته است:

"در معالجه اش دریغ و غفلتی نشد...اما درمان دردهای او غیر ممکن بود...بیماری، ضعف، ناتوانی، افکار پریشان و آزردگی های مادی و معنوی دست به دست هم داده او را از پای درآورد...چون بعضی از دوستان وعده آمدن و زیارت ایشان را داده بودند و آن مرحوم هم فوق العاده انتظار ایشان را داشت، با تدابیر ممکنه تا دوم بهمن ماه ۱۳۱۲ از او نگهداری شد...پس از دفن او اثاثیه اش را که متعلق به دوستان بود کسی پس نگرفت. همه را فروختیم. صد تومانی شد به جیران کلفت او دادیم... "

اسرار جدید لکه های خورشیدی

وب سایت کلیک: لکه های خورشیدی ویژگی عجیبی نیستند و هنگامی در سطح خورشید ایجاد می شوند که میدان مغناطیسی آن در نقاط خاص بسیار متمرکز می شود.

 

 

دانشمندان توانستند جزییات جدیدی در مورد سوراخ های بزرگ خورشیدی کشف کنند که دو برابر قطر زمین هستند. لکه های عظیم روی خورشید در سال ۲۰۱۵ عکس برداری شده بودند اما به لطف تصاویر جدید، دانشمندان می توانند مرکز تاریک و پیچان این لکه ها را با جزییات بیشتر بررسی کنند.

این مساله باعث می شود تکه های سردی ایجاد شوند و به همین دلیل در تصاویر، تیره دیده می شوند و می توانند منجر به زبانه های خورشیدی عظیمی شوند که مواد خورشید را به فضا پرتاب می کند. طوفان های خورشیدی که باعث شفق های زیبا در زمین شده و در ارتباطات زمینی اختلال ایجاد می کنند.

ما چندین تلسکوپ داریم که تشکیل این لکه ها را رصد کرده و در طول موج های مختلف آن را بررسی می کنند اما محققین اکنون از یک تلسکوپ برای طول موج رادیویی استفاده کردند که جزییات جدیدی را نشان داد.

تصاویر جدید توسط آرایه میلی‌متری بزرگ آکاتاما(ALMA) در شیلی گرفته شده است.

تیم باستیان، ستاره‌شناس رصدخانه رادیویی آمریکا می گوید "ما به این عادت کرده ایم که خورشید در نور مرئی دیده شود، اما این نور تنها به ما می گوید سطح پویای آن و اتمسفر پر انرژی این ستاره چگونه است. برای درک کامل خورشید نیاز داریم سراسر طیف الکترومغناطیس، از جمله بخش های میلی‌متری و زیر میلی‌متری‌ای که ALMA می‌تواند مشاهده کند را بررسی کنیم.”

ALMA اغلب برای تشخیص امواج رادیویی در کهکشان‌های دوردست استفاده می شود، اما برای خیره شدن مستقیم به خورشید نیز طراحی شده است بدون اینکه تجهیزات آن دچار آسیب شوند. به همین دلیل می تواند امواجی را تشخیص دهد که هیچ تلسکوپ دیگری روی زمین قادر به تشخیص آن نیست.

دو طول موج  میلی‌متر و ۳ میلی‌متر دو طول موج هستند که این تلسکوپ آن‌ها را تشخیص می دهد. هردو طول موج، کروموسفر خورشید را بررسی می کنند، که شامل بخش های بالایی سطح خورشید می شود و ما با نور مرئی قادر به دیدن آن هستیم.

اما تصاویر ۱٫۲۵ میلی‌متری ثبت شده توسط ALMA یک لایه از کروموسفر را نشان می دهد که عمیق تر از موارد ۳ میلی‌متری هستند. جالب است که این تصاویر بسیار متفاوت بوده و نشان می‌دهد دمای کروموسفر زیر لکه های خورشیدی بسته به عمق آن تغییر می کند.

این تصویر مربوط به طول موج رادیویی ۱٫۲۵ میلی‌متری است:

 

و این تصویر طول موج رادیویی ۳ میلی‌متری:

 

این تیم امیدوار است بفهمد دقیقا این دو سطح کروموسفر چرا دمای متفاوتی دارند، و اینکه چگونه روی تشکیل لکه ها تاثیر می گذارند. روندی که هنوز به درستی درک نشده است.

سازمان فضایی اروپا(ESO) می گوید "درک گرمایش و دینامیک کروموسفر، کلید تحقیقاتی هستند که در آینده به ALMA سرنخ هایی از مناطق مورد بررسی می دهند.”

این ها تصاویر اولیه ای هستند که ALMA گرفته است و ما در انتظاریم تا ببینیم تلسکوپ در آینده چه رازهای دیگری را برای ما افشا می کند. داده های اولیه از رصدخانه خورشیدی ALMA این هفته منتشرشده تا جامعه ستاره شناسان آن‌ها را مطالعه و بررسی کنند.

اسکیزوفرنی می تواند به دیابت نوع دو مرتبط باشد

وب سایت کلیک: افراد مبتلا به اسکیزوفرنی ۳۰ سال زودتر از دیگر افراد دچار مرگ می شوند. از سویی دیگر، بیشتر مرگ های ناگهانی به دلیل اختلالات فیزیکی از جمله حملات قلبی و سکته مغزی است که دیابت یک عامل خطر عمده برای آن ها است.

 

 

داروهای آنتی سایکوتیک به عنوان یک عامل افزایش دهنده خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ محسوب می شود، ولی موارد دیگری نیز وجود دارد که افراد مبتلا به اسکیزوفرنی را در معرض خطر ابتلا به دیابت قرار می دهند و این موارد عبارتند از رژیم نامناسب و عدم ورزش.

مطالعات نشان می دهند که خطر ابتلا به دیابت در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی خیلی بالاست. احتمال ابتلای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی طولانی مدت، سه برابر بیشتر از دیگر افراد است. اولین بار در قرن ۱۹ ارتباط بین اسکیزوفرنی و دیابت شناخته شد. این موضوع زمانی مطرح شد که استفاده از داروهای ضد روان پریشی و رژیم غذایی نامناسب احتمال ابتلا به دیابت را بالا می بردند و اکنون مطالعات نشان داده اند که بین ابتلا به اسکیزوفرنی و دیابت یک لینک برقرار است.

در مطالعه اخیر، داده ها از مطالعات مختلف گردآوری شد و روی خون افراد مطالعه انجام شد و شواهد نشان دادند که خطر ابتلا به دیابت در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی اولیه که هیچ دارویی ضد روان پریشی استفاده نمی کنند یا خیلی کن مصرف می کنند وجود دارد.

دیابت با قند خون نشان داده می شود. سطح گلوکز بالا در خون، نشان دهنده خطر بالاتر ابتلا به دیابت است.

در این مطالعه نشان داده شد که در مقایسه با افراد سالم، افراد مبتلا به اسکیزوفرنی دارای سطوح گلوکز بالاتری در خون هستند. در این مطالعه همچنین سطح انسولین مورد توجه قرار گرفت.

انسولین هورمونی است که باعث حرکت قند از خوت به بافت می شود. سطح انسولین در دیابت نوع دو مطرح می شود. مطالعه اخیر نشان داده است که سطوح بالاتری از انسولین و میزان مقاومت بالاتر به انسولین در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی اولیه افزایش می یابد.

حتی اگر در مطالعات افراد مبتلا به اسکیزوفرنی با افراد سالم از نظر رژیم غذایی، ورزش و نژاد همسان باشند، این نتایج از نظر آماری معنادار خواهند شد. این مورد نشان می دهد که نتایج ما تحت تاثیر تفاوت ها در فاکتور های شیوه زندگی یا نژاد میان دو گروه تغییر نمی کند و نشان می دهد که اسکیزوفرنی در افزایش خطر ابتلا به دیابت نقش مستقیم دارد.

فاکتورهای متعددی وجود دارند که می توانند احتمال ابتلا به هر دو شرایط مطرح شده را افزایش دهند. یکی از این عوامل خطر ژنتیکی مشترک و عوامل دخیل در رشد و نمو فرد می باشد.

به عنوان مثال، تولد نوزاد نارس و کم وزن می تواند به عنوان عامل خطری برای اسکیزوفرنی و دیابت در مراحل بعدی زندگی مدنظر قرار بگیرد. همچنین سطح بالای هورمون استرس، کورتیزول نیز یکی دیگر از عوامل خطر ابتلا به دیابت است.

ممکن است استرس با توسعه اسکیزوفرنی مرتبط باشد و حتی ممکن است استرس با خطر بالاتر ابتلا به دیابت در ارتباط باشد.

این یافته در واقع یک زنگ خطر و بیدار باشی است که آنچه در مورد ارتباط اسکیزوفرنی با بیماری ها از جمله دیابت می دانستیم تجدید نظر کنیم و برای پیشگیری به دیابت بر روی اسکیزوفرنی نیز تمرکز داشته باشیم.